Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa

Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa  Jak żech była malo,to kożdy piątek we Wielkim Poście chodziłach ze starkom na „Droga Krziżowo”. Strasznie to dugo trwało, aż łobeszli wszyski stacyje a sztyjc rzykali tak samo. Bezto czynsto-gynsto po połowie to jo już...

ło naszyj godce

Wiersz ło naszyj godce – po śląsku

Babski comber

Babski comber – to opowieść po śląsku o tym jak to kobiety świętowały w karnawale.

Harynek a Popielec

Harynek a Popielec Moja starka rodym ze Jejkowic łogromnie rada bojała ło tym , jako to było za jejich modych lot. Przed piyrszom wojnom czasy nojlepsze niy były, ale ludzie sie radzi weselili i żodnej muzyki niy łopuścili! Czasym to i kupa zwady skuli tego było, jak...

Ze modym ciynżko sie dogodać

Ze modym ciynżko sie dogodać Moja kamratka Irma porzad robi we tyj samej firmie, co my w ni kejś łobie robiły. Łostało i jeszcze dwa lata do pynzyje. Nikedy sie jednako na ta swoja robota uskarguje! Niby ni mo ciynżko, bo kadrowo je, ale łostatnio łopedziała mi taki...

Zimowe starości

Zimowe starości Bez zima to je tak: Jak je śniega za tela, to je źle, ale jak go ni ma, to je jeszcze gorzi! Nojlepi by było, coby tego śniega było w somroz. Mrozu troszka niy zaszkodzi, coby chrobajstwo wyginyło i coby wietrziska niy było. Wtynczos trza fest we piecu...

Sago plaża

Sago plaża Na dworze wiater wieje, a je fest zima, bezto dzisio bydzie jedna piykno spōminka na lato. Mōżnej, że ôd tego sie Wōm na sercu ciepli zrobi? Doś pora lot nazod jedyn mōj znajōmek, co mu Waldek je na miano, wygroł rajza do Francyje. Ôgrōmnie sie skuli tego...

Lutowi świynci

Lutowi świynci Downi to we lutym ludziska fest świyntowali, bo tyż świynta były co pora dni, jedne za drugim. Jak sie zaczło 2 lutego łod Matki Boski Gromnicznej to sie kończyło na świyntym Macieju. Piyrwej Gromnice to było świynto cołkom gymbom! Dziyń przed nim sie...

Co jyże robiom bez zima?

Co jyże robiom bez zima? Na podzim jyże idom spać, bezto niy wiym, czamu dziepiyro teroz ludzie ło nich se przipomnieli a wymyślili Dzień Jeża? Jedyn znajomy feszter mi padoł, że to nejści skuli tego, że je ich coroz myni i trza pomyśleć nad tym, coby sie cołkiym ze...

Bez telewizora

Bez telewizora Nasze dziecka tego niy pamiyntajom, bo łoni telewizor mieli „dycki”, ale moji łojcowie kupili te „czarodziejski pudło” dziepiyro poczontkiym siedemdziesiontych lot. Wtynczos telewizor był już we prawie kożdej chałpie, ale przodzi małokery go mioł. Jak...

Cykl “po naszymu”

jest napisany po śląsku zawiera obecnie około 400 tekstów (w większości z ilustracjami mojego autorstwa), które można przeczytać w dziale pod tym samym tytułem w tygodniku regionalnym „Nowiny” z Rybnika. Tutaj prezentuję tylko niektóre z nich.

Już parę lat temu czytelnicy Nowin pytali mnie skąd biorę tematy gawęd śląskich. Odpowiedź na to pytanie jest dość prosta: większość z nich napisało samo życie.

Niektóre historie opowiedzieli mi moi znajomi lub czytelnicy Nowin. Innych doświadczyłam sama i choć nie zawsze były dla mnie radosne, to wyciągnęłam z nich stosowne wnioski, którymi teraz dzielę się z czytelnikami tego cyklu. Jeszcze inne opowieści, tym razem o zabawnych zdarzeniach w szkole, na studiach a potem już w pierwszej pracy, przyniosiły do domu moje własne dzieci, teraz już dorosłe.

W cyklu “po naszymu” od czasu do czasu pojawiają się też „bojki” i opowieści anegdotyczne, które zapamiętałam jeszcze z dzieciństwa. Wtedy to w zimowe wieczory starsze panie z sąsiedztwa zbierały się w naszej obszernej kuchni  przy darciu pierza, czy też przy śpiewaniu kolęd. W okresie od Świąt Bożego Narodzenia do uroczystości Trzech Króli (06.01.) wieczorami się nie pracowało. Można wtedy było odwiedzać przyjaciół i krewnych. Przy „leśnym tyju” czyli herbacie ziołowej, miło spędzano czas śpiewając i gawędząc. Ja bardzo lubiłam ten czas, który powszechnie nazywano „kolędowymi wieczorami”. Główną ich atrakcją były mrożące krew w żyłach opowieści o duchach, zjawach i strachach.

Inny rozdział tematyczny

stanowią opowieści moich znajomych nauczycielek. Pedagogika to ciężki kawałek chleba, ale czasem i tam trafiają się sytuacje zabawne. Najcieplej o swoich uczniach mówiła zawsze pani dobiegająca osiemdziesiątki. Jej życiowe motto brzmiało: najważniejsze jest, żeby sobie pracy nie ganić!

Drodzy miłośnicy języka śląskiego, proszę Was o dzielenie się ze mną swoimi odczuciami i własnymi spostrzeżeniami dotyczącymi moich utworów, bo kontakt z czytelnikiem jest dla pisarza bardzo ważny. Napiszcie proszę czy jesteście zainteresowani historyjkami pisanymi po naszymu.

Pozdrawiam serdecznie – Grymlino.

 

Świynty Jon a utopki

Świynty Jon a utopki

Świynty Jon a utopki Dziepiyro po dwadziestym szczwortym czyrwnia szło sie kompać we stawach a we rzykac. We tym dziyń świynty Jon Krzciciel woda świyncił, bezto we tym jedyn-jedyny dziyń we roku utopki swoji mocy niy miały a niy mogły człowiekowi nic szkłodzić,...

czytaj dalej
Dużo zdrowio dla tatulka – Ło naszym tatulku.

Dużo zdrowio dla tatulka – Ło naszym tatulku.

Dużo zdrowio dla tatulka – Ło naszym tatulku Tyn, gdo mo abo mioł dobrego tatulka, mo wiyncy, jakby wygroł los na loteryji! – tak dycki godała nasza starka Elza, a miała prawie. My ze bracikiym te szczyńście mieli! Nasz tatulek dycki mioł do nos czas. Chciało mu sie s...

czytaj dalej
Jako wonio we naszyj chałpie?

Jako wonio we naszyj chałpie?

Jako wonio we naszyj chałpie? W kożdej chałpie wonio inaczej. Jak było mi ze piyńć lot, zaczłach chodzić ze starkom na szkubani piyrzo. Jedyn roz baby zaczły godać ło tym, że kożdo chałpa mo swoja woń i to tako, ze drugi taki niy spotkosz nikaj indzi na świecie! Do...

czytaj dalej
Mamulko moja! 26 maja Dziyń Matki.

Mamulko moja! 26 maja Dziyń Matki.

Mamulko moja! Noreszcie momy nojpiykniejszy miesionc we roku, maj a śnim nojmilejsze świynto, Dziyń Matki. Downi sie inakszy matce godało: mamulko, mamuliczko, maciczko abo pani mamo, a teroz nigdo mamie niy dwojo, a jak chce sie ji podchlybić, to powiy: mamusiu! ...

czytaj dalej
Dziyń bez auta

Dziyń bez auta

Dziyń bez auta Jo se to moga przedstawić, bo autym niy jeżdża prawie skuli tego, że ni mom prawa jazdy. Za kierownicom siedziałach yno roz na polnej drodze. Strachu żech sie najadła a dałach se pokoj ze motoryzacjom. Som jednako ludzie, co im skora ciyrpnie, jak...

czytaj dalej
O trzech Zmarzłych a szczwortej Zośce

O trzech Zmarzłych a szczwortej Zośce

O trzech Zmarzłych a szczwortej Zośce Hań downi to sie ludzie tych „zmarzłych”, co im tyż zimne łogrodniki godajom, boli, bo chocioż we maju przipadajom, czynsto-gynsto zimom straszom. Jak se roz moja starka flance na zegrodce poczontkiym maja wysadziła, to ji...

czytaj dalej
Handzliczek a Zefliczek

Handzliczek a Zefliczek

O Handzliczku a Zefliczku Teroz tak piyknie syneczkom niy godajom. Już za moji modości na Jana godali Jonek, Hanys abo Hanek, a Handzliczek był yno we ślonskich bojkach. Trocha lepi było ze Józefym, czasym sie słyszało, że wołali Józika, Józka abo Zefka, ale Zefliczka...

czytaj dalej

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!