Co jyże robiom bez zima?

Na podzim jyże idom spać, bezto niy wiym, czamu dziepiyro teroz ludzie ło nich se przipomnieli a wymyślili Dzień Jeża? Jedyn znajomy feszter mi padoł, że to nejści skuli tego, że je ich coroz myni i trza pomyśleć nad tym, coby sie cołkiym ze tego świata niy straciły.

Jyżow je cołkiym dwie zorty: wschodni a zachodni. Jedyn je taki hrubszy, mo krotsze szłapki a krotsze pyszczydło, a tyn drugi – cołkiym na łopy, różniom sie tyż troszka kolorym, ale kery je kery – tego bych niy wiedziala pedzieć. U nos mogymy spotkać łobie zorty, bo sam „przebiego granica wystympowanio” – tak godajom biologii – i to je prowda, bo na nasza zegrodka przichodzom jedne i drugi. Najwiyncy smakujom im koci chrupki, ale chlebiczkiym tyż niy pogardzom! Przed zimom, zanim podom spać, muszom sie dycki fest wyfutrować! Ze poczontku jo niy wiedziała, czamu nasze psiska porzad szczekajom na cosikej przi żywopłocie, ale jak żech tam roz poszła a słyszała fuczyni, to żech sie kapła, że tam sie jyż pokozoł, bezto zawołałach te moji „burki” a szli my do dom, bo łony by mu żyć niy dały!

Na drugi dziyń rano niosłach żarci do cudzych kotow, co wele naszej chałpy lotajom, a tam we jejich misce cosikej sie zaczło ruszać a stynkać! Tak żech sie wylynkała, aże mi tytka ze karmom ze rynki wyleciała, a tam we pojstrzodku siedzioł jyż a kompoł sie we mlyku, bo wylyźć niy poradził.

Że te stwory majom rade mlyko,

to żech słyszała łod starzika, co był fesztrym. Łon ze familijom miyszkoł we gajowce na Piekuczu. Do lasa było blisko to im tyż do chałpy roztomańte stwory trefiały. Jedyn roz we bocie łod starzika wykocił sie jyż a mioł trzi mode.

To były taki gryfne, różowe blondyny, a zamiast jegeł na plecach miały miynki włosy. Te nieczekane lokatory łostały we gajowce, podwiel ich mamulka do lasa niy wykludziła. Isto łona już do chałpy trefiła na podzim, bo moji omie sie zdało, że gdoś i po siyni we nocy łazi, a te stwory rade yno po cimoku za chrobokami lotajom!
Jyżow, co żyjom we naszych zegrodkach, skuli tego mało bez dziyń widzymy, ale pomogajom nom łochronić nasze jarziny przed chrobokami a ślimokami, co ich tym rok dość trocha sie pokozało!

Grymlino.

Jeśli podobało Ci się opowiadanie “Co jyże robiom bez zima?” to zapraszam do czytania innych z cyklu po naszymu

Koniecznie zajrzycie na mój profil na Facebook.

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!