O Handzliczku a Zefliczku
Teroz tak piyknie syneczkom niy godajom. Już za moji modości na Jana godali Jonek, Hanys abo Hanek, a Handzliczek był yno we ślonskich bojkach.
Trocha lepi było ze Józefym, czasym sie słyszało, że wołali Józika, Józka abo Zefka, ale Zefliczka potkałach yno u naszyj somsiadki Any Matuliczki. To była jakoś daleko przocielka łod mojigo starzika. Jo łogromnie rada tam szła, bo łona miała w doma dwa kanarki Handzliczka a Zefliczka. Ciotka Ana dziecek niy miała, bezto te dwa ptoki to była cołko jeji familijo.
Ptok Handzliczek
Jedym roz jak my do ni zaszli, żółty Handzliczek cosikej marnie wyglondoł. Moja starka padała, że to możnej bezto, że już fest stary, ale ciotka Ana sie łobraziła na nia, bo godała, ze tyn ptok je cołkiym mody, ni mo jeszcze ani dwaścia lot, a co to je podug czornej wrony, co bez sto lot ze żyje. Niy byli my potym tam ze dwa tydnie, ale w końcu starki potkały się na torgu, a wszysko było po starymu, yno Handzliczek zdoł mi się jakiś bardzi ceglasty, ale ciotka Ana pedziała, ze to bezto, że teroz dowo kanarkom uwarzono marchewka, a jo ji uwierziła. Za jakiś pół roku Zefliczek, co był taki czerwony jak apluzyna ożókł i wyglondoł jak kwaśno citrona. Ptoszki zdały mi sie bardzi wizgerne jako przódzi. Kiejś po drodze do dom spytałach sie ło to moji starki, a łona sie yno łośmioła a padała: Jak ciotka Ana godo, że to som te same ptoki muszymy ji wierzić!
Jednego razu samach na to prziszła, co se starka mogła w tymczos myśleć.Nasza starka miała zegrodka „ na działkach”. Natargała tam marekwie, czerwonej ćwikle a rabarberu, wzieny my to wszysko na taki mały drabinioczek a zawiozły do dom. Po obiedzie pora batów rabarbru miałach zaniyść do ciotki Any. Klupałach na dźwierze, ale widać ciotka mie niy słyszała, bo niy odewrziła. Wzienach rabarber pod paża a szłach ku chałpie, ale musiałach iść wele jejigo łokna. We pojstrzodku se ciotka Ana pogadywała ze swojimi ptoszkami:
-Mioło by cie być gańba Handzliczku, ujek Handzliczek był porzondny ptok, chodził yno we jedyn kont klotki, a ty smarkoczu srosz po całej, jeszcze sie ludzie kapnom, żeś je jakiś inkszy!
Teroz to jo już wszysko wiedziała!
Grymlino.
(Wydanie: 2009/11 (2695)Nowiny.)
Słowniczek:
wizgierny – żwawy,
przódzi – wcześniej,
czerwono ćwikla – burak,
dźwierze – drzwi,
odewrzić – otworzyć (np.drzwi),
paża – pacha,
gańba – wstyd.
