Mamulko moja! 26 maja Dziyń Matki.

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Mamulko moja!

Noreszcie momy nojpiykniejszy miesionc we roku, maj a śnim nojmilejsze świynto, Dziyń Matki. Downi sie inakszy matce godało: mamulko, mamuliczko, maciczko abo pani mamo, a teroz nigdo mamie niy dwojo, a jak chce sie ji podchlybić, to powiy: mamusiu!  Wszyskie dziecka ( eli som stare abo małe)  majom ta prziwilijo przoć swoim mamulkom, jak umiom nojlepi.

Na tyj ziymi mamulka kożdy mo yno jedna. I kożdo swojim dzieckom przaje! Jo tyż na to prziszła dziepiyro, jak żech łostała mamulkom.

Moja starka czynsto spominała swoja mamulka Paulka, co wychowała dziesiyńć dzieci. Sama do szkoły wiela niy chodziła, ale dziecka naganiała do nauki, bo godała, ze świat sie zmiynio, bezto trza do szkoły chodzić, coby za nim nastyknońć. Jedno sie ji powiodło nad wyraz: umiała we kupie utrzimać familijo a roztomańcie tam tyż było! Myśla se, że to je najwiynkszo zasługa Paulki – mamulki naszego rodu!

My, Ślonzoki niy radzi godomy, ze komuś przajymy, ale mamulkom, to my dycki przoli nojwiyncy na świecie, wiyncy jak tatulkom, bo łoni ni mieli tyla czasu  a serca do dziecek, yno sztyjc ta robota a robota, coby było co do garca wrazić, a coby się dziecka wyuczyły…

Tak to już je!

Modzi już tego niy pamiyntajom, ale jak żech była mało, to starszym babom godało sie jeszcze: matko! Pamiyntom, było mi możnej ze trzi lata, jak mój tata wzion mie na torg, bo coś tam chcioł kupić. Stanoł przi jednym sztandzie a spytoł sie:

-Po wiela to mocie, matko?

No to jo zgupiała, przeca jego mamulka to jo znała. To była moja Oma! Skond by mój tata mioł drugo mamulka? Troszka to trwało, aż żech pokapowała, że ta baba ze torgu, to ni ma tatowo mamulka, że to sie tak yny godo ze szaconku. Za jakiś czos spozorowałach, że inksi tyż tak godajom, ale niy pamiyntom kiej przestali, a przi tej przileżitości nom sie jedne dobre, piykne, ślonski słowo straciło. Kiej mamulka żyje, to dziecka ji przajom, ale mało ło ni myślom, bo łona była śnimi dycki, ale jak umrze, to ji potym wszyskim brakuje.

Grymlino.

(Nowiny, rok 2009.)

Słowniczek:

dwojać – do rodziców mówiło się np. mamulko wiycie, tatulku słyszycie, w rozmowie z ludźmi starszymi używało się zaimka „wy”,
trojać – do dziadków mówiło się np. starko słyszom, używało się też zaimka „oni” w rozmowie z ludźmi w w podeszłym wieku,
prziwilijo, przileżitość – okazja,
sztand – stragan.