Dobro zupa ze dymbowego liścio – bojka

Dobro zupa ze dymbowego liścio -  bojka Jedyn chop mioł gryfno a robotno cera Zuzka, bezto jom sztyjc karlusom zachwoloł:-Nasza Zuzka ze bele czego zupa uwarzi i z dymbowego liścio!-Z bobkowego chopeczku, z bobkowego ! – poprawiała go porzad jego baba Maryjka, ale łon...

Jak niy przebrać miary przi robiyniu szpasow

Jak niy przebrać miary przi robiyniu szpasow Nasz tata szpasy mioł rod, a jak gdo na nas prziszoł sie uskargować. Gośno nom  godoł, coby my takich gupot niy robili, a po cichu sie śmioł, że mo taki szprytne dziecka, ale niy śmieli my przebrać miary! Miara jednako...

Chytej szpiona

Chytej szpiona We 60 latach z mojim tatulkiym robił chop. Mianowoł Francik Kalarus. Żodyn niy poradzili tego miana porzondnie wypedzieć. Bezto czynsto wołali go Karaluch! Łon sie na to wkurzoł , a wrzeszczoł, że to je tak, jakby mu szwob, a po polsku prusak godali!...

Miasto się ku nom ciśnie

Miasto się ku nom ciśnie  Łostatni dwa lata łoberwuja, co sie wele moji chałpy dzieje. Przi naszej szkole, postawili „Orlik”. Ze poczontku bołach sie, że sztyjc byda mieć larmo za płotym, bo grajom tam do dziesiontej wieczor, ale człowiek do wszystkigo prziwyknie!...

Kupować abo ni

  Kupować abo niy   Jo tyż rada chodza po sklepach jak mom ibryczne piniondze, ale to sie małokedy zdorzo! Jo mom nojczyńści tak, że lista je dugo, a piniyndzy knap abo i zdziebko zamało, bezto potym chodza po sklepie a kombinuja, coby kupić co łacniyjszigo....

Docyńcie nos a nasza godka

Docyńcie nos a nasza godka Jo już dobrych pora lot pisza po naszymu i wiela ludzi ło tym wiy. Jak sie zbliżo wiosna a śniom konkursy gwary, to mom kupa kontmanow, cobych im jaki monologi abo scynki napisała. Downi jak mie kery pytoł, toch tam dycki co naszkryflała,...

Chudo Jewka

Chudo Jewka Na podzim Szymon łod Molendow napoczon chodzić ku młynorzowej Jewce. Dziołcha niy była już nojmłodszo, ale wiela ji rychtik było lot, żodyn niy wiedzioł, bo chodziła po pańsku. Jak sie sam przikludziła ze łojcami to była już dość szykowno, bezto teroz...

Choćby z chłopa yno skora…

Choćby z chłopa yno skora... Lojzik uskargowoł sie starzikowi, ze jego ślubno sztyjc po nim zymbami brusi, chocioż mieli by se żyć jak dwa gołombki, bo som dziepiyro dwa a poł roku po ślubie, ale łona ciyngym godo, że se wziyna niywlazłego chopa, co niy poradzi...

Dejcie se pozor, dziecka!

Dejcie se pozor, dziecka! Tego niy ruszej , bo to je „hajc” abo „sii”. Tamtego niy bier do rynki, bo sie urżniesz. Tam niy ciś pazurow, bo bez nich łostaniesz! – tak mie sztyjc za bajtla starsi warowali. Jo mało ze tego rozumiała, a robiłach dycki po swojimu. Jak niy...

„Służący czy utopiec?” fragment tekstu „Ludzkie przywary utopków”

„Służący czy utopiec?” fragment tekstu „Ludzkie przywary utopków” Opowiem Wam jeszcze jedna opowieść tym razem o rzekomym utopcu. Baron von Durant dużo podróżował po Europie. Kiedyś przywiózł ze sobą młodego służącego, który był Szwajcarem i mówił tylko po niemiecku,...

Cykl “po naszymu”

jest napisany po śląsku zawiera obecnie około 400 tekstów (w większości z ilustracjami mojego autorstwa), które można przeczytać w dziale pod tym samym tytułem w tygodniku regionalnym „Nowiny” z Rybnika. Tutaj prezentuję tylko niektóre z nich.

Już parę lat temu czytelnicy Nowin pytali mnie skąd biorę tematy gawęd śląskich. Odpowiedź na to pytanie jest dość prosta: większość z nich napisało samo życie.

Niektóre historie opowiedzieli mi moi znajomi lub czytelnicy Nowin. Innych doświadczyłam sama i choć nie zawsze były dla mnie radosne, to wyciągnęłam z nich stosowne wnioski, którymi teraz dzielę się z czytelnikami tego cyklu. Jeszcze inne opowieści, tym razem o zabawnych zdarzeniach w szkole, na studiach a potem już w pierwszej pracy, przyniosiły do domu moje własne dzieci, teraz już dorosłe.

W cyklu “po naszymu” od czasu do czasu pojawiają się też „bojki” i opowieści anegdotyczne, które zapamiętałam jeszcze z dzieciństwa. Wtedy to w zimowe wieczory starsze panie z sąsiedztwa zbierały się w naszej obszernej kuchni  przy darciu pierza, czy też przy śpiewaniu kolęd. W okresie od Świąt Bożego Narodzenia do uroczystości Trzech Króli (06.01.) wieczorami się nie pracowało. Można wtedy było odwiedzać przyjaciół i krewnych. Przy „leśnym tyju” czyli herbacie ziołowej, miło spędzano czas śpiewając i gawędząc. Ja bardzo lubiłam ten czas, który powszechnie nazywano „kolędowymi wieczorami”. Główną ich atrakcją były mrożące krew w żyłach opowieści o duchach, zjawach i strachach.

Inny rozdział tematyczny

stanowią opowieści moich znajomych nauczycielek. Pedagogika to ciężki kawałek chleba, ale czasem i tam trafiają się sytuacje zabawne. Najcieplej o swoich uczniach mówiła zawsze pani dobiegająca osiemdziesiątki. Jej życiowe motto brzmiało: najważniejsze jest, żeby sobie pracy nie ganić!

Drodzy miłośnicy języka śląskiego, proszę Was o dzielenie się ze mną swoimi odczuciami i własnymi spostrzeżeniami dotyczącymi moich utworów, bo kontakt z czytelnikiem jest dla pisarza bardzo ważny. Napiszcie proszę czy jesteście zainteresowani historyjkami pisanymi po naszymu.

Pozdrawiam serdecznie – Grymlino.

 

Dobro zupa ze dymbowego liścio – bojka

Dobro zupa ze dymbowego liścio – bojka

Dobro zupa ze dymbowego liścio -  bojka Jedyn chop mioł gryfno a robotno cera Zuzka, bezto jom sztyjc karlusom zachwoloł:-Nasza Zuzka ze bele czego zupa uwarzi i z dymbowego liścio!-Z bobkowego chopeczku, z bobkowego ! – poprawiała go porzad jego baba Maryjka, ale łon...

czytaj dalej
Jak niy przebrać miary przi robiyniu szpasow

Jak niy przebrać miary przi robiyniu szpasow

Jak niy przebrać miary przi robiyniu szpasow Nasz tata szpasy mioł rod, a jak gdo na nas prziszoł sie uskargować. Gośno nom  godoł, coby my takich gupot niy robili, a po cichu sie śmioł, że mo taki szprytne dziecka, ale niy śmieli my przebrać miary! Miara jednako...

czytaj dalej
Chytej szpiona

Chytej szpiona

Chytej szpiona We 60 latach z mojim tatulkiym robił chop. Mianowoł Francik Kalarus. Żodyn niy poradzili tego miana porzondnie wypedzieć. Bezto czynsto wołali go Karaluch! Łon sie na to wkurzoł , a wrzeszczoł, że to je tak, jakby mu szwob, a po polsku prusak godali!...

czytaj dalej
Miasto się ku nom ciśnie

Miasto się ku nom ciśnie

Miasto się ku nom ciśnie  Łostatni dwa lata łoberwuja, co sie wele moji chałpy dzieje. Przi naszej szkole, postawili „Orlik”. Ze poczontku bołach sie, że sztyjc byda mieć larmo za płotym, bo grajom tam do dziesiontej wieczor, ale człowiek do wszystkigo prziwyknie!...

czytaj dalej
Kupować abo ni

Kupować abo ni

  Kupować abo niy   Jo tyż rada chodza po sklepach jak mom ibryczne piniondze, ale to sie małokedy zdorzo! Jo mom nojczyńści tak, że lista je dugo, a piniyndzy knap abo i zdziebko zamało, bezto potym chodza po sklepie a kombinuja, coby kupić co łacniyjszigo....

czytaj dalej
Docyńcie nos a nasza godka

Docyńcie nos a nasza godka

Docyńcie nos a nasza godka Jo już dobrych pora lot pisza po naszymu i wiela ludzi ło tym wiy. Jak sie zbliżo wiosna a śniom konkursy gwary, to mom kupa kontmanow, cobych im jaki monologi abo scynki napisała. Downi jak mie kery pytoł, toch tam dycki co naszkryflała,...

czytaj dalej
Chudo Jewka

Chudo Jewka

Chudo Jewka Na podzim Szymon łod Molendow napoczon chodzić ku młynorzowej Jewce. Dziołcha niy była już nojmłodszo, ale wiela ji rychtik było lot, żodyn niy wiedzioł, bo chodziła po pańsku. Jak sie sam przikludziła ze łojcami to była już dość szykowno, bezto teroz...

czytaj dalej
Choćby z chłopa yno skora…

Choćby z chłopa yno skora…

Choćby z chłopa yno skora... Lojzik uskargowoł sie starzikowi, ze jego ślubno sztyjc po nim zymbami brusi, chocioż mieli by se żyć jak dwa gołombki, bo som dziepiyro dwa a poł roku po ślubie, ale łona ciyngym godo, że se wziyna niywlazłego chopa, co niy poradzi...

czytaj dalej
Dejcie se pozor, dziecka!

Dejcie se pozor, dziecka!

Dejcie se pozor, dziecka! Tego niy ruszej , bo to je „hajc” abo „sii”. Tamtego niy bier do rynki, bo sie urżniesz. Tam niy ciś pazurow, bo bez nich łostaniesz! – tak mie sztyjc za bajtla starsi warowali. Jo mało ze tego rozumiała, a robiłach dycki po swojimu. Jak niy...

czytaj dalej