Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa

Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa  Jak żech była malo,to kożdy piątek we Wielkim Poście chodziłach ze starkom na „Droga Krziżowo”. Strasznie to dugo trwało, aż łobeszli wszyski stacyje a sztyjc rzykali tak samo. Bezto czynsto-gynsto po połowie to jo już...

ło naszyj godce

Wiersz ło naszyj godce – po śląsku

Babski comber

Babski comber – to opowieść po śląsku o tym jak to kobiety świętowały w karnawale.

Harynek a Popielec

Harynek a Popielec Moja starka rodym ze Jejkowic łogromnie rada bojała ło tym , jako to było za jejich modych lot. Przed piyrszom wojnom czasy nojlepsze niy były, ale ludzie sie radzi weselili i żodnej muzyki niy łopuścili! Czasym to i kupa zwady skuli tego było, jak...

Ze modym ciynżko sie dogodać

Ze modym ciynżko sie dogodać Moja kamratka Irma porzad robi we tyj samej firmie, co my w ni kejś łobie robiły. Łostało i jeszcze dwa lata do pynzyje. Nikedy sie jednako na ta swoja robota uskarguje! Niby ni mo ciynżko, bo kadrowo je, ale łostatnio łopedziała mi taki...

Zimowe starości

Zimowe starości Bez zima to je tak: Jak je śniega za tela, to je źle, ale jak go ni ma, to je jeszcze gorzi! Nojlepi by było, coby tego śniega było w somroz. Mrozu troszka niy zaszkodzi, coby chrobajstwo wyginyło i coby wietrziska niy było. Wtynczos trza fest we piecu...

Sago plaża

Sago plaża Na dworze wiater wieje, a je fest zima, bezto dzisio bydzie jedna piykno spōminka na lato. Mōżnej, że ôd tego sie Wōm na sercu ciepli zrobi? Doś pora lot nazod jedyn mōj znajōmek, co mu Waldek je na miano, wygroł rajza do Francyje. Ôgrōmnie sie skuli tego...

Lutowi świynci

Lutowi świynci Downi to we lutym ludziska fest świyntowali, bo tyż świynta były co pora dni, jedne za drugim. Jak sie zaczło 2 lutego łod Matki Boski Gromnicznej to sie kończyło na świyntym Macieju. Piyrwej Gromnice to było świynto cołkom gymbom! Dziyń przed nim sie...

Co jyże robiom bez zima?

Co jyże robiom bez zima? Na podzim jyże idom spać, bezto niy wiym, czamu dziepiyro teroz ludzie ło nich se przipomnieli a wymyślili Dzień Jeża? Jedyn znajomy feszter mi padoł, że to nejści skuli tego, że je ich coroz myni i trza pomyśleć nad tym, coby sie cołkiym ze...

Bez telewizora

Bez telewizora Nasze dziecka tego niy pamiyntajom, bo łoni telewizor mieli „dycki”, ale moji łojcowie kupili te „czarodziejski pudło” dziepiyro poczontkiym siedemdziesiontych lot. Wtynczos telewizor był już we prawie kożdej chałpie, ale przodzi małokery go mioł. Jak...

Cykl “po naszymu”

jest napisany po śląsku zawiera obecnie około 400 tekstów (w większości z ilustracjami mojego autorstwa), które można przeczytać w dziale pod tym samym tytułem w tygodniku regionalnym „Nowiny” z Rybnika. Tutaj prezentuję tylko niektóre z nich.

Już parę lat temu czytelnicy Nowin pytali mnie skąd biorę tematy gawęd śląskich. Odpowiedź na to pytanie jest dość prosta: większość z nich napisało samo życie.

Niektóre historie opowiedzieli mi moi znajomi lub czytelnicy Nowin. Innych doświadczyłam sama i choć nie zawsze były dla mnie radosne, to wyciągnęłam z nich stosowne wnioski, którymi teraz dzielę się z czytelnikami tego cyklu. Jeszcze inne opowieści, tym razem o zabawnych zdarzeniach w szkole, na studiach a potem już w pierwszej pracy, przyniosiły do domu moje własne dzieci, teraz już dorosłe.

W cyklu “po naszymu” od czasu do czasu pojawiają się też „bojki” i opowieści anegdotyczne, które zapamiętałam jeszcze z dzieciństwa. Wtedy to w zimowe wieczory starsze panie z sąsiedztwa zbierały się w naszej obszernej kuchni  przy darciu pierza, czy też przy śpiewaniu kolęd. W okresie od Świąt Bożego Narodzenia do uroczystości Trzech Króli (06.01.) wieczorami się nie pracowało. Można wtedy było odwiedzać przyjaciół i krewnych. Przy „leśnym tyju” czyli herbacie ziołowej, miło spędzano czas śpiewając i gawędząc. Ja bardzo lubiłam ten czas, który powszechnie nazywano „kolędowymi wieczorami”. Główną ich atrakcją były mrożące krew w żyłach opowieści o duchach, zjawach i strachach.

Inny rozdział tematyczny

stanowią opowieści moich znajomych nauczycielek. Pedagogika to ciężki kawałek chleba, ale czasem i tam trafiają się sytuacje zabawne. Najcieplej o swoich uczniach mówiła zawsze pani dobiegająca osiemdziesiątki. Jej życiowe motto brzmiało: najważniejsze jest, żeby sobie pracy nie ganić!

Drodzy miłośnicy języka śląskiego, proszę Was o dzielenie się ze mną swoimi odczuciami i własnymi spostrzeżeniami dotyczącymi moich utworów, bo kontakt z czytelnikiem jest dla pisarza bardzo ważny. Napiszcie proszę czy jesteście zainteresowani historyjkami pisanymi po naszymu.

Pozdrawiam serdecznie – Grymlino.

 

Dobrze mieć somsiada

Dobrze mieć somsiada

Dobrze mieć somsiada Kożdy z nos żyje miyndzy ludziami i dycki jakigoś somsiada mo. Roz je cołkiym po blisku, zaroz za naszym płotym , kiedy indzi konsek dali, ale nojważniyjsze je, coby my śnim we zgodzie żyli. Bezto ludzie wymyśleli Dziyń Życzliwości, bo dobry...

czytaj dalej
Podzimowo poezyjo.

Podzimowo poezyjo.

Podzimowo poezyjo Pod koniec września mieli my jeszcze piykno pogoda, bezto poetki ze żorskigo klubu „Rebus” ugodały sie, że se zrobiom plynerowe spotkani. We łostatnio sobota pojechały my do Suszca ku naszej kamratce Gabrysi, co już kupa lot wierszyki do dzieci a...

czytaj dalej
Ło straszkach na działkowych łogrodkach

Ło straszkach na działkowych łogrodkach

Ło straszkach na działkowych łogrodkach Moja starka Elza a starzik Johan ze wsi byli, ale we Żorach miyszkali, bezto łogromnie im się ckniło za robotom na roli. We dwadziestych latach najyni se konsek ziymie na działkach wele Gimnazyjum. Starzik potrzebowoł pora lot,...

czytaj dalej
Wrazidlaty karlus

Wrazidlaty karlus

Wrazidlaty karus Jak Ponbóczek stworzoł świat, to dioboł go szterowoł, bezto mu tyż czasym co niy wyszło jak zamiarowoł.  Tyn rogaty tyż roztomańte dziadowstwa nastworzoł, choćby yno tako mucha! Ponbócek te wszystki łoszkliwe giździarstwo: myszy, nornice, gady, żaby,...

czytaj dalej
A teroz na grziby!

A teroz na grziby!

A teroz na grziby! Trzi tydnie nazod dałach sie namówić kamratce na podzimowe wywczasy. Pojechali my ze chopym na cołki tydziyń  do jeji chałpki pod lasym. Krom kamratki a jejigo ślubnego, byli tam jeszcze nasi znajomi ze Rudy, wszystek zapolone grzibiorze! Łod rana...

czytaj dalej
„KOT WE CICHOBIEGACH” /fragment/

„KOT WE CICHOBIEGACH” /fragment/

Kot we cichobiegach. U starki Konskuli we Zobrzu – Zaborzu miyszkoł kot, co mu było na miano Morus. Kocisko było frechowne: wszystek, co nojlepsze zeżarło, ale myszy starce chytać niy chciało, za to yny sztyjc wylygiwać sie na zofie, to mu nojlepi pasowało. Jedyn roz...

czytaj dalej
Iść na pońć

Iść na pońć

Iść na pońć Chocioż roz za czos trza było iść na jako pońć, coby se jaki łaski wyprosić abo żałować za swoji grzychy. Kożdy patrzoł, coby to niy było za daleko, bo szło sie piechty, a nikerzi ślubowali, że ani na fura niy siednom, jak by gdoś chcioł ich przibrać....

czytaj dalej
Żniwne

Żniwne

Żniwne Jak żech była bajtlym, przichodziła ku nom starka Drobiczka a czynsto spominała swoji młode lata, co ich przeżyła we dworze we Bziu, kaj jeji tatulek przi koniach robiył. Tam dycki było prawe żniwne. Panoczek ze swojom paniczkom a dzieckami wylozł ku ludziom do...

czytaj dalej
Po co komu kryka?

Po co komu kryka?

Po co komu kryka?   Po co je kryka wszyjscy wiedzom, wiadomo, na starość trzecio noga sie przido! Już we blank starej Grecyji ło tym wiedzieli, że stołek na trzech nogach sie niy przewali, bezto wykombinowali trójnóg. A tyn jejich Herakles tyż ło tym wiedzioł, bo...

czytaj dalej
 Gdo sam straszy…

 Gdo sam straszy…

Gdo sam straszy ? Gdo sam straszy... Jedyn mój kamrat, Andrzej dostoł robota za siongorza. Zakwatyrowali go we taki wielgi starej fesztrowni, tak ze tri kilometry łod nojbliższyj wsi. Miyszkała tam jeszcze jedna dość liczno familio, ale we maluśkim hinterhałzie. We...

czytaj dalej

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!