fotografia na wizualizacji pochodzi z strony https://www.sbc.org.pl/
Żniwne
Jak żech była bajtlym, przichodziła ku nom starka Drobiczka a czynsto spominała swoji młode lata, co ich przeżyła we dworze we Bziu, kaj jeji tatulek przi koniach robiył.
Tam dycki było prawe żniwne. Panoczek ze swojom paniczkom a dzieckami wylozł ku ludziom do parku, dobrze wszystkich ugościł a jak zagrała muzyka, to se nojprzod panoczek zatańcowoł ze swojom paniczkom a potym tyż ze babami ze wsi a ze dwora. Ludzie mieli go łogromnie radzi, bo kaj mógł, to pomogł. We Bziu dycki żniwowali maszynami, a bezto jeszcze wiela kłosków na polu łostało. Po zwozce ludzie mogli zebrać kłoska, co na ziymi leżały, a na podzim pozbiyrać zimioki za skibom. Wiela kery uniosł, tela było jego. Starom drogom ku Bziu chodzili ludzie ze cołki łokolice.
Przed wojnom starka ze mamulkom tyż tam roz zaszły, choć to je kawał drogi. Kożdo prziniosła po wielgi trownicy kłoskow.. Mamulka była w tynczos jeszcze mało, jak szła to ta trownica prała ji po piyntach a nogi miała cołkie zeżgane łod łości. Starka kłoska wymłociła a ziorka zemleła na żarnach, jadło sie potym bez dwa tydnie yno same prażonki, bo starzik mioł bezpłatny turnus we żorski hucie.
A dzisio ze tym żniwnym to je tak:
We nikerych wsiach po mszy we kościele ludzie idom do szołtysa abo do wiynkszego gospodorza, tam mu zaśpiywajom, chlebiczek prziniesom, chop ludzi ugości kołoczym a piwym, abo do „po jednym” a potym idom wszyjscy na festyn tańcować.
U nos we parafiji som możnej ze dwie gospodarki, kupa familoków i aż dwa wielgi działkowe łogrody, bezto kościoł strojom działkowicze, gospodorze piekom chlyb a baby ze kołka różańcowego pletom żniwno korona. Tak ze trzi lata nazod jedne frechowne babsko rozgodało, że pampoń, co mioł chlyb przirychtować, kupił go we piekarni na rynku. Łońskigo roku zaś sie ji niy zdała korona ze kłoskow. Godała, że kwiotki w nij som ze papioru a jabka chrobaczywe, zaś banie pod łołtorzym pod nogami postawione… Tako baba to poradzi łostudy narobić! Nasz somsiod, co jom dobrze znoł, godoł, że trza jom dobrociom wykończyć a padoł ji tak:
-Roztomiło somsiadeczko, wzieni byście sie do roboty a pokozali naszym babeczkom, jak to rychtik mo być!
Baba, chocioż wyszczekano, bez słowa łostała, bo sie taki godki niy spodziywała!
Grymlino. Nowiny Wydanie: 2010/34 (2770)
Drogi czytelniku! Interesują Cię inne teksty po śląsku? teksty koniecznie zajrzyj tutaj, na pewno znajdziesz coś interesującego.
Fotografia na wizualizacji pochodzi ze strony Śląskiej Biblioteki Cyfrowej.
Słowniczek:
bajtel – dziecko,dzieciak,
dwor – folwark, gospodarstwo dworskie,
trownica – wór przystosowany do noszenia na plecach,
zeżgane – pokłute,
wyszczekano – wygadana.
