%20no-repeat%20center%20center;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:%20cover;)
Ilustracja okładki pochodzi ze strony polona.pl
A teroz na grziby!
Trzi tydnie nazod dałach sie namówić kamratce na podzimowe wywczasy. Pojechali my ze chopym na cołki tydziyń do jeji chałpki pod lasym. Krom kamratki a jejigo ślubnego, byli tam jeszcze nasi znajomi ze Rudy, wszystek zapolone grzibiorze! Łod rana do wieczora lotali po lasach, grziby smykali połnymi koszami a mie przipadło to wszystek przirychtować do suszynio!
We lesie byłach yno roz. Szłapy mie rozbolały łod łażynio, a cołko byłach zeżgano łod kopruchow. Jednako sama siedzieć we cudzej chałpie, to tyż ni ma wesoło! Jedyn roz jak wszyjscy poszli do lasa, jo sie trocha zdrzimła, bo żech mało w nocy spała skuli rejmatyki.
Łobudził mie dzwonek. Podziwałach sie do łokna a tam wele furtki stoji jakiś chop ze koframi a coś woło. Aże mie strach łoblecioł! Cudzy chop pod furtkom, a jo tu sama w cudzej chałpie pod lasym a do nojbliższego somsiada bydzie ze trzista metrow. Człowiekowi dycki co nojgorszego przidzie do gowy! Wyjrzałach bez łokno, ale dali żech niy rozumiala, co tyn istny godo, bezto wol-niy–wol, musiałach podlyźć bliży, a tak żech se myślała:
-Tyn chop bydzie tak stary jak jo abo troszka starszy, to tak zaroz bez tyn płot niy przeskoczy! Jakby co, to jo skocza gibko do siyni a dźwiyrze zarygluja… chyba, żeby sam mioł kaj pokrytych jakich pomocnikow…
Ale teroz się wycofać było już za poźno.
-Jo je Hajnel, Cilczyn kuzyn! – przedstawił sie tyn chop. – Mieli my sie sam spotkać dzisio rano a iść na grziby, ale był wypadek na drodze, bezto żech sie spoźnił!
-Ale łona mi nic niy godała, że na kogoś czeko, wiycie co, jo do ni zadzwonia! – łodpedziałach mu, a jak sornik skoczyłach ku chałpie. Zaparłach dźwiyrze i dzwonia na Cilczyno komorka, a łona mi sie łodzywo na byfyju. No to jo już zadzwoniła, padom se!
-Co padała Cilka? – woło tyn chop spod furtki. Wszystek żech słyszała, boch łokno zapomniała zawrzić, bezto żech sie zaroz wychyliła a łodpedziałach:
-Kozała wom poczekać! Pod furtkom!
Ze hukiym zawrziłach łokno a niy słyszałach, co tam jeszcze godoł!
Grzibiorze prziszli dziepiyro za trzi godziny, a chop był taki zmarzły, że ani godać niy poradził, ale jak dostoł gorkigo tyju, to mi wyboczył!
Grymlino. Nowiny Wydanie: 2010/45 (2781)
Polecam przeczytanie innej opowieści – na stronie.
Słowniczek:
kopruch – komar,
rejmatyka – reumatyzm,
kofer – kufer, walizka,
gorki tyj – gorąca herbata.
