E. M. Grymel Starczyno zegrodka   Dzisio już sie  takich zegrodkow Niy widuje wcale! Starczynych rynkow, To były zasługi, Że tam kwiotki roztomańte Rosły bujnie Jedyn przi drugim. Wele fortki Pod samym płotym Świyciły się słoneczniki Proste i wysoki Jak mode...

E. M. Grymel Moralitet o szorstkiej przyjaźni kota z myszą   Mysz pewna, szara i całkiem  mała Co to jest władza, Dowiedzieć się chciała. Temat przerobiła z każdej strony I doszła do wniosku, że władza Tam się chowa, gdzie stoją trony! I choć była bardzo mała...

M. Grymel Koncert na akordeon i wiolonczelę    Zaczyna on   Cicho, ale piskliwie, jakby się skarżył,  A potem wybucha  gromkim śmiechem,  Jak sztubak, któremu udała się psota! Ona go karci Wpadając w niskie, gardłowe tony! A on ucieka od gderania, ze śmiechem...

M. GRYMEL Miłość śmieciarza   Mały, zgarbiony, w bereciku Przesuniętym  na jedno ucho, W starym prochowcu po bracie! Kimże był Ten stary, zmarszczony mężczyzna.  Wyglądający jak cień własnego ojca? Może królem życia, który zbiórką śmieci Dorabiał do  małej...

E.M. Grymel Bajka dla niewtajemniczonych   Zaledwie dniało Kiedy książę się obudził I westchnął: Mnie się nudzi! A ciekawość moja ciągnie Mnie w świat, do ludzi! Po co mi pałac i służba i dwór! I nim zapiał kur Pognał do mędrca, Co na leśnej mieszkał polanie. -...

 E. M. GRYMEL Szczodry wieczor       Szczodry wieczor, szczodry...   Dzisio kożdy dostaje To, czymu serce przaje. Jodła przebogate: Garniec moczki, Piernik z miodym, Na miseczce Makoweczki, Roztomańte ryby Upieczone I w łoleju Haryneczki...  ...

Wiersz ło naszyj godce – po śląsku

LOCHY I CHODNIKI ŻORSKIE. Jeszcze w latach 60. ubiegłego wieku starzy ludzie opowiadali, że pod miastem znajdują się lochy i chodniki. Ile jest w tym wszystkim fikcji a ile historycznej prawdy? Każdy może ocenić sam.

Jest to fragment opowieści o Rumplu drukowanej w Tygodniku Regionalnym „Nowiny” w roku 2020
Drodzy czytelnicy, jeżeli będziecie często zaglądać na moją stronę autorską dowiecie się kim naprawdę był Rumpel, zapraszam do lektury!

Elżbieta Maria Grymel „Czerwcowa noc” Powoli, po cichutku Ciemność  sączy się W czerwień zachodu. Na horyzoncie Zapalają się lampy miasta, A tu cisza jak makiem zasiał! Z wiekowych lip Spływa woń miodu I miesza się z chłodną rosą. Upojny ten eliksir I szkoda, że go...