Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa

Kaj sie stracił szczworty gwoźdź łod Pana Jezusa  Jak żech była malo,to kożdy piątek we Wielkim Poście chodziłach ze starkom na „Droga Krziżowo”. Strasznie to dugo trwało, aż łobeszli wszyski stacyje a sztyjc rzykali tak samo. Bezto czynsto-gynsto po połowie to jo już...

ło naszyj godce

Wiersz ło naszyj godce – po śląsku

Babski comber

Babski comber – to opowieść po śląsku o tym jak to kobiety świętowały w karnawale.

Harynek a Popielec

Harynek a Popielec Moja starka rodym ze Jejkowic łogromnie rada bojała ło tym , jako to było za jejich modych lot. Przed piyrszom wojnom czasy nojlepsze niy były, ale ludzie sie radzi weselili i żodnej muzyki niy łopuścili! Czasym to i kupa zwady skuli tego było, jak...

Ze modym ciynżko sie dogodać

Ze modym ciynżko sie dogodać Moja kamratka Irma porzad robi we tyj samej firmie, co my w ni kejś łobie robiły. Łostało i jeszcze dwa lata do pynzyje. Nikedy sie jednako na ta swoja robota uskarguje! Niby ni mo ciynżko, bo kadrowo je, ale łostatnio łopedziała mi taki...

Zimowe starości

Zimowe starości Bez zima to je tak: Jak je śniega za tela, to je źle, ale jak go ni ma, to je jeszcze gorzi! Nojlepi by było, coby tego śniega było w somroz. Mrozu troszka niy zaszkodzi, coby chrobajstwo wyginyło i coby wietrziska niy było. Wtynczos trza fest we piecu...

Sago plaża

Sago plaża Na dworze wiater wieje, a je fest zima, bezto dzisio bydzie jedna piykno spōminka na lato. Mōżnej, że ôd tego sie Wōm na sercu ciepli zrobi? Doś pora lot nazod jedyn mōj znajōmek, co mu Waldek je na miano, wygroł rajza do Francyje. Ôgrōmnie sie skuli tego...

Lutowi świynci

Lutowi świynci Downi to we lutym ludziska fest świyntowali, bo tyż świynta były co pora dni, jedne za drugim. Jak sie zaczło 2 lutego łod Matki Boski Gromnicznej to sie kończyło na świyntym Macieju. Piyrwej Gromnice to było świynto cołkom gymbom! Dziyń przed nim sie...

Co jyże robiom bez zima?

Co jyże robiom bez zima? Na podzim jyże idom spać, bezto niy wiym, czamu dziepiyro teroz ludzie ło nich se przipomnieli a wymyślili Dzień Jeża? Jedyn znajomy feszter mi padoł, że to nejści skuli tego, że je ich coroz myni i trza pomyśleć nad tym, coby sie cołkiym ze...

Bez telewizora

Bez telewizora Nasze dziecka tego niy pamiyntajom, bo łoni telewizor mieli „dycki”, ale moji łojcowie kupili te „czarodziejski pudło” dziepiyro poczontkiym siedemdziesiontych lot. Wtynczos telewizor był już we prawie kożdej chałpie, ale przodzi małokery go mioł. Jak...

Cykl “po naszymu”

jest napisany po śląsku zawiera obecnie około 400 tekstów (w większości z ilustracjami mojego autorstwa), które można przeczytać w dziale pod tym samym tytułem w tygodniku regionalnym „Nowiny” z Rybnika. Tutaj prezentuję tylko niektóre z nich.

Już parę lat temu czytelnicy Nowin pytali mnie skąd biorę tematy gawęd śląskich. Odpowiedź na to pytanie jest dość prosta: większość z nich napisało samo życie.

Niektóre historie opowiedzieli mi moi znajomi lub czytelnicy Nowin. Innych doświadczyłam sama i choć nie zawsze były dla mnie radosne, to wyciągnęłam z nich stosowne wnioski, którymi teraz dzielę się z czytelnikami tego cyklu. Jeszcze inne opowieści, tym razem o zabawnych zdarzeniach w szkole, na studiach a potem już w pierwszej pracy, przyniosiły do domu moje własne dzieci, teraz już dorosłe.

W cyklu “po naszymu” od czasu do czasu pojawiają się też „bojki” i opowieści anegdotyczne, które zapamiętałam jeszcze z dzieciństwa. Wtedy to w zimowe wieczory starsze panie z sąsiedztwa zbierały się w naszej obszernej kuchni  przy darciu pierza, czy też przy śpiewaniu kolęd. W okresie od Świąt Bożego Narodzenia do uroczystości Trzech Króli (06.01.) wieczorami się nie pracowało. Można wtedy było odwiedzać przyjaciół i krewnych. Przy „leśnym tyju” czyli herbacie ziołowej, miło spędzano czas śpiewając i gawędząc. Ja bardzo lubiłam ten czas, który powszechnie nazywano „kolędowymi wieczorami”. Główną ich atrakcją były mrożące krew w żyłach opowieści o duchach, zjawach i strachach.

Inny rozdział tematyczny

stanowią opowieści moich znajomych nauczycielek. Pedagogika to ciężki kawałek chleba, ale czasem i tam trafiają się sytuacje zabawne. Najcieplej o swoich uczniach mówiła zawsze pani dobiegająca osiemdziesiątki. Jej życiowe motto brzmiało: najważniejsze jest, żeby sobie pracy nie ganić!

Drodzy miłośnicy języka śląskiego, proszę Was o dzielenie się ze mną swoimi odczuciami i własnymi spostrzeżeniami dotyczącymi moich utworów, bo kontakt z czytelnikiem jest dla pisarza bardzo ważny. Napiszcie proszę czy jesteście zainteresowani historyjkami pisanymi po naszymu.

Pozdrawiam serdecznie – Grymlino.

 

I zaś momy Silwestra

I zaś momy Silwestra

Sylwester musi być wesoły! Jak młodzi ludzie bawili się trzydzieści, czterdzieści czy pięćdziesiąt lat temu? Odpowiedź znajdziecie w moim tekście! I zaś momy Silwestra I zaś sie ani czowiek niy łobejrzoł a momy Silwestra na karku! Jutro bydymy ło rok starsi, a my by...

czytaj dalej
Wilijno legynda ło stromach.

Wilijno legynda ło stromach.

Wilijno legynda ło stromach. Przed Wilijom my dycki w doma strojili chojinka. Kolyndow jeszcze śpiywać niy szło, bezto nom starka przi tym bojała Wilijno legynda ło stromach, a szło to tak: Do Betlejym prziszli świynty Józef a Paniynka Maryja. Pytali ło nocleg, ale...

czytaj dalej

Śniki we Adwyncie sie spełniajom.

Moi drodzy, już adwent  czas więc  na opowieść o "adwyncie" chciałabym zwrócić waszą uwagę na pewne wydarzenia, które miały miejsce w Adwencie. Jest to czas szczególny, pełen skruchy, pokory i rozmodlenia, ale także...

czytaj dalej

Krisbałm

Opowiadanie krisbałm W opowiadaniu tym wracam do wspomnień o świątecznej choince. Opowiadam też o  wszystkich ozdobach, które na niej...

czytaj dalej
Mikołoj (Mikołaj)

Mikołoj (Mikołaj)

Mikołoj (Mikołaj) Opowieść Mikołoj, to moje wspomnienia z dzieciństwa dotyczące  takiego wydarzenia, jak wizyta w naszym domu św. Mikołaja.  Kiedyś odwiedził nas Mikołaj, który mógł być kobietą. Działo się to w czasach, kiedy dzieci nie słyszały jeszcze o Pani...

czytaj dalej
Ekologiczno świadomość

Ekologiczno świadomość

Ekologiczno świadomość Dycki mi sie zdało, ze z tym ni ma u nos nojlepi, bo podziwejcie sie: wele bloków som elegancki hasioki, ale co z tego, wszystek pociepane wele putni. Jak już je we pojstrzodku, to łogromnie wymiyszane. Resztki jodła leżom na szatach, co by sie...

czytaj dalej

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!