Wilijno legynda
Dziyń przed Wilijom my w doma strojili chojinka. Kolyndow śpiywaćniy szło, bo zawczas, bez to nom starka przi tym bojała. My ze bracikym do przodku wiedzieli ło czym bydzie, ale radzi my słuchali,bo my tyż se mogli leda coś dopedzieć, a szło to tak:
Byłaczorno a zimno noc. Do Betlejym prziszli świynty Józef a Maryja. Pytali ło nocleg, ale wszyndy im łodkazowali. Na koniec zaszli dotaki szopki kaj stoł łosioł pospołu ze wołym, a po połnocy tamsie narodził maluśki Jezusek. Łojce położyli go we żłobeczku,przikryli chustkom łod Maryje a siankiym. Tak se leżoł tymboroczek naguśki we zimnej szopce i tam prziszli go witaćpastyrze…
No a potym sie ło Jezusku dowiedzieli trzej krolowie,
kożdy z inszej krainy, bo na niebie pokozała sie gwiozda ze takim łogonym, co ji kometa godajom. Zakludziła tych krolow do Jerozolimy do krola Heroda, bo we wielki ksiyndze wyczytali, ze je to gwiozda łod nowego krola żydowskigo. Herod był już stary, a dziecek ni mioł, bezto kozoł im iść dali. Gwiozda pokludziła ich prosto do stajynki we Betlejym, stanyła nad niom a dali niy szła. Tam królowie dali Dziecionteczku dary roztomańte! Posiedzieli ze tydziyń, a jak już mieli iść nazod, Jozefowi prziśnił sie anioł, a padoł, coby krole wracali do dom inkszom drogom, a Jozef mioł wziońć Dziecionteczko ze Maryjom na łosiołka i gibko uciekać do Egiptu, bo Herod chcioł Jezuska zabić!
Uciekać to niy było tak łacno, bo trza było iść bez pustynia, a na takim piochu mało wiela rośnie, bezto ni ma sie kaj skryć!. Wojoki deptali już im po piyntach, bezto Maryja sie łogromnie uradowała, kiej ujrzała gryfny, zielony strom. To była łosika, ale jak łonausłyszała ło Herodzie, to sie zaroz zatrzonsła łod strachu, dźwigła gibko gałynzie do gory a niy pomogła Świyntej Rodzinie.Skuli tego trzyńsie sie aż do dziśdnia, chocioż niy ma wiatru .Wele ni rosnoł taki wielgaśny strom, co dzisio je malutki a mianujesie lyska. Na prośba Maryje strom prziklupił sie do ziymie a wełostatni kwili skrył świyntych uciekiniyrow. Na pomoc prziszły tyż jałowce, co rade na piosku rosnom a łobrosły murym kolelyski, bezto wojoki łod Heroda żodnego niy znodli.
Za te dobre uczynki lyski a jałowce ludzie sadzom wele swojich chałpow a wierzom, że chroniom ich łod pierona, a niyuczynno łosika rośnie yno na łodludziu.
Grymlino.
Słowniczek –Wilijno legynda :
Pytali– prosili,
Odkazować– odmawiać,
Strom–drzewo,
Prziklupić– zniżyć, zgarbić.
Zapraszam do czytania zeszłorocznej opowieści: Wilijno legynda ło stromach.
