Pora rychtować koła – wiosynno turystyka
Jak yno na wiosna troszka sie rozciepli, moje somsiady wyciongajom ze pywnice koła. Sprawujom a pucujom ich po zimie, po to, coby sie kaj na nich wybrać na wycieczka. Mie je wtedy łogromnie żol, że jo śnimi jechać niy moga, ale zdrowi niy pozwolo! A jeszcze pora lot nazod to my jeździli cołkom familijom do Baranowic, do parku przi zomku, do jankowicki studzionki, na gora św. Wawrzińca we Orzeszu, na Ramżula, łobejrzeć stary kościołek we Bełku abo we Palowicach, czasym latowom porom kompać sie na Bies abo na Śmiyszek, nikiedy do lasa na czorne borowki abo na grziby… Teroz to rada spominom!
Godałach kiejś ze jednym chopym, co na kole przejechoł Czechy, Słowacja a Wyngry, a tyn rok sie wybiyro do Austryji. Pytałach sie go, jako tam sie dogodoł? A łon sie yno łośmioł, a padoł, że dycki sie pora słow nauczy, a reszta godo rynkami – nogami, a poza tym: świat je maluśki i prawie wszyndy Polokow idzie spotkać!
Kiejś jo tyż wyjyżdżała ze chopym za granica a troszkach świata łobejrzała, ale łostatnich pora lot jeżdżymy yno po blisku, bo człowiek po świecie loto, a niy wiy, co je we drugi wsi! Jak gdo mo czas, to polycom drzewiane kościołki wele Pszczyny a we okolicy Zebrzydowic, stawy wele Żorow a kole Raciborza, ku tymu Czerwięcice – nojpiykniejszo wieś jako żech w życiu widziała i kaj sie narodziła mamulka łod mojigo starzika, no, a jeszcze niyzapomniany widok na dolina rzeki Odry ze przikościelnego kerhowa we Sławikowie…
Myśla, że na ta wiosna Wom tych moich wymysłow styknie! Je żech jednako ciekawo, eli wy tyż mocie taki miejsca, kaj radzi chodzicie a jeździcie, a krom was mało ludzi ło nich wiy?
Grymlino.
Słowniczek:
koło – rower,
sprawować – naprawiać,
pucować – czyścić,
familijo – rodzina,
latowo pora – lato,
czorne borowki – jagody,
wszyndy – wszędzie,
kerhow – cmentarz.
