Piniondze do przigody

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Piniondze do przigody

Kaj indzi ludzie skłodajom piniondze „na czorno godzina” a u nos sie godo, ze to som „piniondze do przigody” Ludzie na wszystkim szporowali, dzieckom bombonow niy kupili, a yno kożdy grosz ciśli do miyszka, abo chowali za krokwiom na gorze. Myśleli, ze dziecka ło tym niy wiedzom, ale z tym to roztomańcie było.

Starka godali.

Wele moji starki we Jejkowicach miyszkała familijo, co tyż zbiyrała piniondze do przigody. Starsze dziecka wiedziały, kaj mamulka piniondze trzimie a miały dać pozor, coby ich żodyn niy ukrodł! Jedyn roz łojce pojechali na torg do Rybnika, a w doma łostała yno Katla ze małym Hanikiym. Dziołszka chciała iść do kamratki, a coby synek jom niy wyzdradził przed łojcami, padała mu ta wielgo tajymnica a pokozała miyszek ze piniondzami. Mały sie troszka nimi pobawił a prziłobiecoł, że siostry niy wygodo. Jak yno Katla wylazła ze chałpy, prziszoł żebrok. Wiedzioł, że syneczek je w doma som, a zaroz zaczon sie dopominać piniyndzy. Hanik mu padoł, że mu nic niy może dać, bo łojce majom yno piniondze do przigody.

– To sie dobrze skłodo syneczku, jo je tyn Przigoda! – zaczon cwany żebrok.
– Do mie twoji łojce piniondze zbiyrali, jak mi ich teroz dosz, to cie za to pochwolom, bo niy bydom musieli do mie chodzić, a miyszkom daleko!
Jak yno Hanikow łojciec przijechoł ze torgu, przeszukoł ze swojimi bratami a somsiadami cołko łokolica, ale ło żebroku niy było słychu-dychu! Policyjo chyciła go dziepro za dwa lata i to jeszcze cołkiym bez przipadek, ale piniyndzy, co nakrodł, żodyn niy dostoł nazod!

Grymlino.

/fragment Nowiny 2010r/

Słowniczek:

szporować – oszczędzać,
bombony – cukierki,
krokiew – drewniany element dachu,
roztomańcie – rozmaicie,
kamratka – koleżanka,
dostać nazod – odzyskać.