Ni ma jak starka a starzik
Hańdowni, było cołkiym inaczy jako dzisio, jak sie co potrzebowało wiedzieć, abo sie miało jakoś starość na sercu, dycki szło sie ku starce abo starzikowi. Łoni dycki jako rada znodli, no przeca już trocha na tym świecie żyli a wiela widzieli! Starki umiały dobrze warzić, znały się na chorobach łod ludzi a łod zwierziny. Starziki mogli wiela pedzieć ło robocie a bezto, że byli za młodu na wojnie, ani diobła sie niy boli, to dziecka a wnuki ich radzi słuchali.
Teroz bez te komputery a internety wszystek się zmieniło. Dzisio, jak dziecka czego niy wiedzom, zamiast do starzikow lecom do komputera ale zom na internet, bo tam wszystek i jeszcze za tela znojdom! Dostarzikow iść sie spytać mało kiedy mogom, bo łoni czynsto daleko łod nich miyszkajom.
Dzisio nastały taki czasy,
Na samym poczontku nauki na komputerze pobiyrałach u naszych dziecek, a moji kamratki Cilki buszować po internecie nauczył wnuczek Piotruś, co jeszcze ani do szkoły niy chodził. To było dość keryś rok nazod. Cilka pojechała ku swojim dzieckom do Rajchu. Miała tam być ze dwa-trzi miesionce, bo ni mioł gdo ze małym Pyjtrym łostać, jak łojce szli do roboty.
że my starsi tyż sie mogymy łod młodych wiela nauczyć.
Dogodaćsie ze wnuczkiym poradziła, bo piyknie godoł po naszymu, ale łonamiała wielki strach łod tych elektrycznych fizymatyntow, cosyneczek sztyjc przi nich bajstlowoł. Puszczoł se bojki apieśniczki tak głośno, ze Cilce łeb urwać chciało. Jak jużtego było zatela, to dycki wyciongała wtyczka ze sztekra, ale potymdała se pozor jako to trza zrobić. Troszka niyskorzi ziyńć kupiłkomputer a Pyjter wszystek połapoł zaroz na drugi dziyń. Groł wejakiś gry a potym łoglondoł internet, ale Cilki to wiela niyzainteresowało. Jedym roz mały przilecioł ku ni, a padoł ji, zemu jakiś łobrozki przeszkodzajom.
Starka szła sie podziwać, co tam sie dzieje, a mało niy padła łod zgrozy! Chocioż sama dość staro była, takigo szpeciarstwa jeszcze we życiu niy widziała!Medytowała bez kwilka, a potym tym samym kneflikiym, co sie załonczało, komputer wyłonczyła. Skuli tego caluśki dziyń była we nerwach, eli czego niy popsuła. We wieczor padała ło tym cerze,a łona ji obiecała, że jom wszystek nauczy, ale Piotruś wyszkolił starka piyrszy!
Teroz Cilka śmigo na tym komputerze lepi jak jo, a udało sie ji jeszcze swojigo chopeczka wyszkolić, chocioż godoł, ze je łoporny do nauki.
Grymlino.
Zapraszam do czytania – po naszymu.
