Łodpusty

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Fotografie pochodzą ze strony Polona

Łodpusty

We Żorach mieli my dwa łodpusty jedyn na wiosna a drugi na podzim. We maju były dycki dwa karasole: jedyn wielki ze lańcuchami a drugi do małych dziecek ze konikami, krom tego ze dwie-trzi szisbudy i kupa sztandow ze bombonami a ze graczkami. My by łoba ze bracikiym lecieli na tyn łodpust już ło siodmej rano, ale ze chałpy nas nikaj bez łopieki niy puszczali. Coby my sami niy uciykli, to nos straszyli, ze tam dziecka kradnom!

Do kościoła szli my ze starkom na suma, na dziewionto rano, abo ze łojcami na poł jednosto na mszo do dziecek. Starka nos kludziła daleko łod budow, bo godała, że nojprzod do kościoła a potym na rozpust. Mamulki to my dycki ubłagali, coby jeszcze przed kościołym sie snami chocioż przeszpacyrowała miyndzy sztandami, a potym zamiast rzykać, to my ło gupotach we kościele myśleli.

Jedyn roz mój bracik uwidzioł

na sztandzie ze graczkami maluśko fuzyjo, cołkiym jak starzikowo i łon jom koniecznie chcioł mieć, ale tatulek mu ji niy kupił, bo była zadrogo i synek szoł z bekiym do dom. Nojgorsze, że tako graczka kupili łojce jednymu naszymu kamratowi ze placu, a łon chcioł sie niom pokwolić! Skuli tego doł jom wszystkim synkom na kwilka potrzimać. Jak prziszła raja na mojigo bracika, łon flinta łobejrzoł, a doł pozor, że ni mo dziury we lufie. Potym był ciekawy, eli kamrat mo ku ni patrony, ale tyn synek ani niy wiedzioł ło czym moj bracik godo! Bezto synek gibko wrocił gewera kamratowi, a ze wrzaskiym polecioł do dom, że na łodpuście fałszywe strzelby sprzedowajom!

Dycki popołedniu chodzili my ze starkom, abo ze potkom na niyszpor. Jo łogromnie rada tam szła, bo nasz farorz przi łodpuście łoblykoł taki łogromnie stary niyszpornik, co w nim wyglondoł jak prawy krol. Tyn zabytek był wyszywany perełkami, złotymi niciami, kolorowymi kamiyniami a ze zadku mu go dwa ministranty trzimały, coby sie po ziymi niy wlykł. Jak se teroz pomyśla, że tyn niyszpornik musioł swoji wożyć, to niy dziwota, że po godzinie naszymu farorzyczkowi pot kapoł ze czoła wielkimi kropkami..
Szkoda, że teroz już ani we łodpust ni ma tyj parady, ale isto go dali do kościelnego muzeum!

Grymlino.

Jeśli podoba Wam się to opowiadanie zapraszam do przeczytania innych z serii po naszymu. 

Słowniczek:

karasol – karuzela,
szisbuda – strzelnica,
bombony – cukierki,
graczki – zabawki,
buda, sztand – kram, stoisko,
raja – kolejka,
dać pozor – zauważyć,
patrony – naboje.