Ło tym jak świynty Pieter grziby sioł

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Milewska, Hanna (1899-1982)

Ło tym jak świynty Pieter grziby sioł

„Świynty Pieter-Paweł grziby sioł, a co zasioł wszystek zjodł …” – tak sie śpiywo we ślonski śpiywce, ale wiycie Wy chocioż, jak to było naprowda?

Jedyn roz Pon Jezus ze świyntym Pietrym a świyntym Pawłym byli we wsi na weselu. Było już cima i trza było iść do dom. Pieter ze Pawłym dostali na droga po konsku kołocza i szli ku chałpie. Pana Jezusa śnimi niy było. Myśleli, że zostoł kaj po zadku, ale łon był przed nimi a czakoł jich pod lasym. Paweł już downo swój kołocz zjodł, a Pieter mioł yno jeszcze taki konszczyczek, co sie śnim niy było co z Panym Jezusym dzielić. Jak sie Pon Jezus łobrocił, to Pieter wsadził go cołki do gymby i łogromnie przi tym mlacknoł.

-Pieter co tam jysz? – pyto sie Pon Jezus.

-Nic Ponbóczku, nic! – łodpedzioł świynty Pieter a wypluł kołocz we krzoki.

-Ło Pieter, Pieter! – staroł sie Pon Jezus.- Tak niszczysz Boży dar, ale jak żeś padoł nic, toż nic, ale niych stego bydzie chocioż grzib! A tak sie stało.

Po Pietrze a Pawle kożdy se może prziniyś koszyk grzibow ze lasa.

Grymlino

Słowniczek:

Chałpa – dom, chata,
Kołocz – ciasto weselne z twarogiem lub z makiem.
Konsek – kawałek, kawałeczek,
Zostać po zadku – zostać z tyłu, spóźniać się,
Mlacknoł – mlasnął,
Ponboczek – Pan Bóg.

Komentarz autorki:

Jest to jedna z licznych opowieści mówiących o tym jak to Pan Jezus razem z apostołami chodził po świecie i jakie podczas tych wędrówek spotykały ich przygody.Wszystkie one osadzone są w naszych rodzimych realiach i ich bohaterowie, razem z ich zaletami i wadami, bardzo przypominają społeczeństwo naszych wsi i małych miasteczek.