Józikowo pokuta

Starzik Konsek mioł yno jednego wnuka. Synek mianowoł sie tak samo jak starzik, ale nic wiyncy po nim niy erbowoł! Stary Konsek był za bajtla posuchliwy, pomogoł łojcom we robocie a łogromnie go we szkole kwolili, bo był grzeczny a dobrze sie uczył. Jednako nic takigo dobrego niy dało sie pedzieć ło Joziczku, łon porzad cosikej wynajduszył!

Przed Godnimi Swiyntami Joziczek był we spowiedzi i farorz mu fest uszy przeszkroboł, a potym doł mu za pokuta zrobić co dobrego do inszych i ze tym synek mioł nojwiyncy starości!
Nojprzod poszeł ku starce a padoł, że i pomoże warzić na Świynta, ale łona była rada, że sie go ze kuchynie pozbyła, bo dobrze pamiyntała, jak i łońskigo roku do moczki, co jom niy rod jodoł, nasuł pora łyżek soli a jeść sie i niy dało. Cołko starczyno robota poszła na marne!

Potym chcioł tatulkowi umyć auto,

ale łojciec go zaroz łoprzezywoł:
– Synek, czyś ty zgupioł, myć auto na taki mroz, dyć by mi zomki zaroz zamarzły, a starka ze starzikym by musieli deptać piechty te dwa kilometry do kościoła na pastyrka!
– I zaś nic ze tego! – pomyśloł se wkurzony Józiczek, bo za niycołki miesionc czekała Konskow kolynda. Synek był isty, że do dom przidzie farorz, a piyrsze, co zrobi, to sie spyto Jozika, eli wypełnił pokuta, a tu ni ma jak!

To było do przewidzynio, że mamulka go tyż pożynie a niy do mu ani kota, ani psa nafutrować za to, co im zrobił ze dwa lata nazod! To było bez feryje: tyn mały gizdok patrzoł na mecz, a mamulka szła na wieczorno zmiana do roboty, bezto kozała mu łodfutrować domowych pupilkow. Synkowi jednako sie niy chciało ruszyć i dziepiyro we wieczor maloł im do misek kiszki. Łoba sie we nocy zesrały!

Teroz jedyna nadzieja była yno we starziku, a łon mu poradził, coby pomog jakimu starzikowi i myśloł przi tym ło siebie, ale nic wiyncy niy padoł.
Jak yny farorz wloz do dom, zaroz sie spytoł Joziczka, jak je stom pokutom.

– Łodrobiono! – łodpedzioł bajtel a rozpolił sie jak szyna. – Starzik łod Rojkow nios tela bambetlow i boł sie, że niy zdonży na cug!
– Pomog żeś mu niyś te kofry? – spytoł sie farorz.
– Niy, jo spuścił nasza Westa i starzik był na dworcu jeszcze piyńć minut przed czasym!

Grymlino.

Jeśli podobało Ci się opowiadanie “Józikowo pokuta” to zapraszam do czytania innych z cyklu po naszymu

Koniecznie zajrzycie na mój profil na Facebook.

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!