Idzie podzim
Ja, to je prowda, słoneczko już tak niy grzeje jako we lato! We zegrodkach momy jeszcze łostatni owoc, ale trza go bydzie gibko skludzać. Ludziska godajom, że tyn rok rychło przidzie zima, ale jeszcze przed niom bydom dyszcze a zawieruchy. Teroz podwiela momy jeszcze pogoda mieli by my pomyśleć ło naszej domowej zwierzinie. Psom, co som na placu, buda łogacić a kotom, co cołki lato lotajom na wolności, zrychtować jaki lokum, kaj by sie mogły bez zima schronić!
Jo tyż mom dwa psy, ale łone miyszkajom snami we chałpie. Za młodu były we bloku chowane, bezto do budy iść niy chcom. Nasze i cudze koty zimowały dycko we psowej budzie, co bez dwaścia lot prożno na placu stoła. Mój chop jom łogacił, a na kożdy podzim dowali my do ni nowo słoma. To byście niy uwierzili, jak żech rano wołała do żarcio , to śni i piyńć kotow wylazło, chocio my mieli yno trzi.
Łońskigo roku buda sie rozleciała,
a nasze koty musiały przezimować we pywnic. Moja cera namowiła tatulka, coby tym cudzym kotom, co wele nos lotajom tyż jako buda zmajstrowoł. I tak za naszym garażym postawili staro szafka, łobili jom wykładziną, wyszykowali prowizoryczny daszek a ze bokow wyrżnyli małe dziury. Koty w ni przezimowały, choć żech myślała, że do ni niy trefiom, a jedym mały pasiaty kocurek łostoł u nos na stałe.
Miyszkom teroz we piyknym miejscu, chocio to je postrzodek łosiedlo ze wysokimi blokami, wele nos po blisku som troszka niższe chałpy: szkoła, przedszkole a pawilon handlowy. Na łokoło rosnom roztomańte stromy a krzoki , cołkiym jak we parku, bezto momy tu kajjaki ptoki. Padałach już mojimu chopu, coby postawił im na zima kormik na placu, żeby sie nasza, maluśko wnuczka mogła na nich dziwać bez łokno, ale boja sie, ze nasze frechowne kociska tych borokow przegoniom.
Zanim przidom mrozy mieliby my sie rozejrzeć, eli gdoś niy potrzebuje przed zimom naszyj pomocy. Wiela je terozki starych a samotnych ludzi. Jedyn stary chop mi kiejś padoł tak:
-Wiysz dziołcha, tyn świat je taki usmolony, bo ci dobrzi nic niy robiom, coby było jeszcze lepi!
A jo se tyż myśla, że Ponboczek dobrze tyn świat narychtowoł, ale chcioł, coby my tyż troszka wiyncy zrobili niż to, co nom kożom abo ło co nas poproszom.
Grymlino.
Jeśli podoba Ci się ten tekst – masz ochotę przeczytać inne zapraszam tutaj.
Słowniczek:
łogacić – ocieplić,
pojstrzodek – środek
narychtować – sporządzić, przygotować
