Dobro zupa ze dymbowego liścio – bojka
Jedyn chop mioł gryfno a robotno cera Zuzka, bezto jom sztyjc karlusom zachwoloł:
-Nasza Zuzka ze bele czego zupa uwarzi i z dymbowego liścio!
-Z bobkowego chopeczku, z bobkowego ! – poprawiała go porzad jego baba Maryjka, ale łon i tak dali godoł swoji.
Te godki słyszała jedna bogoczka, co miała synka do żyniaczki. Rada by była taki niywieście, coby zupy nawarziła ze liścio, co go bez lato je aż zatela ! Sama tego niy poradziła, chociaż na łobiod warziła: pokrziwy, lebiody, pysz a łograbki, bezto dała skozać Zuzce, coby ku ni prziszła! Dziołcha poszła z bekiym ku starce, bo sie tego frechownego a pragliwego babska łogromnie boła. Starka poszeptała ji cosikej do ucha a głośno pedziała tak:
-Niy starej sie dziołcho, jeszcze stego wszyskigo bydzie pożytek! Zrób tak, jak we tyj bojce, co żech ci bez zima bojała, pamiyntosz?
Pocieszono dziołcha poszła prosto ku bogoczce. Baba prziszykowała wielgi garniec a kupa dymbowego liścio, co go jeji dziecka prziniosły prosto ze lasa.
-No a teroz dziołcha pokoż, co poradzisz! – rozkozała.
Zuzka naloła wody do garca, wsuła sól a poczkała aże woda zacznie wreć. Wziyna do rynki wielgo warzecha a rogolka ustrugano ze wiyrszka łoński chojinki. Wciepła jedyn listek a pomiyszała, wciepła drugi listek a dali szkrobie warzechom po spodku garca. Trwało to delszo kwila, a baba sie już niy mogła doczkać.
-Róbżysz t o gibci dziołcha! – poganiała Zuzki.
-Ale to sie niy do gospodyni! To musi mieć swój czas, jak krupy! A mocie tam jaki, to dejcie…zupa bydzie lepszo!
Siedloczka choć wielce niyrada, poszła po krupy do komory.
-Co już je fertik? – pytała sie co chwila, a zaglondała do garca.
-Jeszcze troszyczka zetrwejcie, ale by sie zdało jeszcze konsek masła a zdziebko monki, na ajnbryna!
Baba sie skrziwiła, ale poszła nozod do komory, a jak już była we siyni, Zuzka zawołala jeszcze za niom:
-Dejcie gospodyni jeszcze zbonek mlyka, to już bydzie koniec!
Dziołcha zupy nawarziła tela, że jom bez trzi dni jedli. Wszystkim we chałpie smakowała, choć troszka gorsko była łod tego dymbowego liścio. Bogoczka nijak niy umiała Zuzce prziganić, bo jak ło tej gorszczelinie spomniala, to dziołcha ji odpedziała::
-Wiycie gospodyni, jo te dymbowe liści wyciepna, a reszta łostawia, bo jodła szkoda!
I baba sie musiała śniom zgodzić.
Tak to zupa ze gwoździa ze bojki pomogła dziołsze sie wydać.
Grymlino.
Zapraszam do czytania po naszymu
Koniecznie zajrzyj również na mój profil Facebook
