Grōmnica – zimy połowica

Roztōmili, dzisio se pogodōmy ô zimie a ô pogodzie. Jako ta latosio zima  je sami widzicie, ale teroz przichodzi tyn nojzimniyjszy miesiōnc – luty! Mōmy tyż jednako jedna  pociecha, niy darmo sie godo, że Grōmnica (02.02.) to już je zimy połōwica. Dej Boże, coby ta drugo pōła zimy niy bōła nojgorszo, bo jo pamiyntōm taki lutowe zimnisko, co bez pora dni ze 30 stopni mrozu bōło. My ani wtynczos do szkoły niy szli, a we chałpie przi zieleźnioku sie grzoli. Psa ze placu do dōm my puściyli, a na zegrōdka to my sie yno bez ôkno dziwali. A tam sie dzioło a dzioło! Wszyjski ptoki ze ôkolice sie zebrały na naszym kōmpoście. Jodła szukały boroki!

Roztōmili, dzisio se pogodōmy ô zimie a ô pogodzie. Jako ta latosio zima  je sami widzicie, ale teroz przichodzi tyn nojzimniyjszy miesiōnc – luty! Mōmy tyż jednako jedna  pociecha, niy darmo sie godo, że Grōmnica (02.02.) to już je zimy połōwica. Dej Boże, coby ta drugo pōła zimy niy bōła nojgorszo, bo jo pamiyntōm taki lutowe zimnisko, co bez pora dni ze 30 stopni mrozu bōło. My ani wtynczos do szkoły niy szli, a we chałpie przi zieleźnioku sie grzoli. Psa ze placu do dōm my puściyli, a na zegrōdka to my sie yno bez ôkno dziwali. A tam sie dzioło a dzioło! Wszyjski ptoki ze ôkolice sie zebrały na naszym kōmpoście. Jodła szukały boroki!

Te małe ptoszki

musiały uciekać przed tymi wiynkszymi, coby im tego jodła, co znodły, niy zebrały. Jednako nojbardzi frechowne ze wszyjskich to bōły te czorno-biołe sroki. Ône poradziyły drugimu ptokowi żarci ze dziōba wyciōngnōnć! Jo srokōm niy przoła. Bo mōj starzik, co bōł fesztrym dycki godoł, że to sōm zbōje, ale bez ta wielgo zima, to mi ich rychtik żol bōło! Wielgi bōły, żarcio za tela potrzebowały, a tu niy było skōnd wziōnś! Wczas rano na naszyj zegrōdce pora razy skokoł taki wielgi zajōnc, abo czasym kuropatwy we zumiyncie pod płotym siedziały. Tym hazok, to nōm ôbżar trocha ôwocowe strōmiki, ale na te szczyńści, wielgi szkody niy zrobiył. Wiyncy modych strōmikōw poniszczōł mrōz, bo kora na nich  postrzylała.

Wtynczos my sie pozbyli nojlepszego jabka, a tyn strōm niy był wcale taki mody, bo już keryś rok mioł taki wielgi, czyrwiōne jabka, co wszyjskim smakowały. Jednako po tyj zimie już sie niy podźwignōł. Potym na nowe jabka ze inkszego strōmika musieli my jeszcze czakać siedym lot!  Minyły trzi tydnie ôd Gromnice, a prziszoł świynty Maciyj (24.02.). Tyn, co zima traci abo jōm bogaci, ale wtynczos bōł do nos ôgrōmnie łaskawy! Za pora dni sie ôcieplyło, śniyg śloz, a trowka sie zazielyniyła i piyrszego marca nasze kury już po placu lotały, a zielone szkubały, co po taki dłōgi zimie było zocne a zocne!

Grymlino.

Ps. Roztōmili, isto sie dziwujecie, co to sōm za znaki nad literkami?, Teroz tak sie po ślonsku pisze, ale wszystek może sie jeszcze pozmiyniać.

Pin It on Pinterest

Share This

Udostępnij!!!

ten post swoim znajomym!