Jako to ze stołym było (Nowiny 2010 r.)
Ani by mi niy prziszło zawracać se gowa skond sie taki noczyni wzieno, ale mom takigo młodego somsiada, co tyn rok bydzie matura skłodoł, a łon , jak niy umi czego napisać ze polskigo, to zaroz ku nom przileci a ło wszystek sie pyto moji cery abo mie.. Dycki ji godo, że to isto bydzie pamiyntać, bo niydowno liceum skończyła, a mie, że niby mondrze pisza i jak tu takimu niy pomoc?
Ze dwa dni tymu przilecioł, a padoł, że mo napisać ło stole.
-Tak yno ło stole? – dziwowałach sie. – Nic wiyncy ta wasza rechtorka niy padała? A ty jak byś to widzioł? – pytałach sie.
-Jo bych chcioł napisać skond sie wzion, ale nic mi do gowy niy przichodzi…
-Wiysz, stoły som roztomańte, podziwej się, choćby u nos w doma: momy elegancki stół a sześć stołków we jadalni, kochtisz we kuchyni, a jamnik wele telewizora…
-No to je dzisio, ale jo bych tak chcioł historycznie…Dejmy na to, łod blank starej Grecyji abo łod starego Rzimu…
-Co ty synek chcesz, jak łoni takigo noczynio ni mieli! – padałach, a dałach se pozor, co zaś tym gizd wykombunuje..
-Ale skuli czego? Jak myślicie? – wypolił nasz młody somsiod.
Samach musiała kwila pomyśleć, coby mu jakich gupot niy nagodać.
-Jo se myśla, ze to je skuli tego, że tam we tych krajach je ciepło – padałach – bezto se możesz siednońć na ziym, a jodło se postawić wele siebie, a jak ci sie zmierznie, możesz se wele misek legnońć, kapito?
-Ale noczyni taki je! – synek niy doł se przegodać..- Skońść sie wziońć musiało…
Jako to ze stołym było
-Ruszył byś gowom, to bydzie prawie na łopy! Kaj było zima, ludzie siodali na kamiyniu abo na pnioczku to znaczy, że stołek już mieli, a potym jak im im gorkie jodło na szłapety spadło, to na to prziszli, żeby se trza było jaki stół zrychtować!.
-Jakie to je proste! – synek sie prasnoł rynkom we czoło a polecioł do dom.
Jak żech dzisio rano szła ze łosiedlowego sklepu słysza, ze kieryś woło za mnom.
– Pani somsiadko, szejść, żech dostoł ze zadanio, wielki dziynki! Wiycie, niy chciołech łostudy robić a padołech, że to wymyślił taki jedyn ruski uczony Pietruszkin!
Tak to jo łostała ruskim uczonym, a synek nojwiynkszym we klasie szprymokiym!
Grymlino.
Słowniczek:
Noczyni – mebel, meble,
Kochtisz – stól kuchenny,
Na łopy – na odwrót,
Szprymok – mądrala.
