Świynty Jon a utopki
Dziepiyro po dwadziestym szczwortym czyrwnia szło sie kompać we stawach a we rzykac. We tym dziyń świynty Jon Krzciciel woda świyncił, bezto we tym jedyn-jedyny dziyń we roku utopki swoji mocy niy miały a niy mogły człowiekowi nic szkłodzić, choćby niy wiym jak chciały.
Drugi patron łod wody to był świynty Jon Nepomucen, co go czeski król Wacław kozoł utopić we rzyce Wełtawie.
Ludzie jednako mało tych Janów rozróżniali, możnej bezto, że jednego było we maju a drugigo we czyrwniu, a to je cołkiym wele siebie. Tak to ze dwóch zrobił sie jedyn. Wszystki zasługi Jana Krzciciela noród przipisoł Nepomuckowi, bezto że we wiela wsiach a miasteczkach mioł swoja figura kaj na moście abo na rynku. Krzcicielowi nigdo figurów niy stawioł, no to poszoł we zapomniyni.
Z tymi utopkami ludzie dycki mieli utropa, bo to były straszne gizdy! A to siano porozciepowali, a to łonka zaloli, że ani się siyc niy dało. Czasym łożyroka posmykali, kiedy indy jakigo niyboroka utopili a Bóg jedyn wiy, co jeszcze poradzili naszkłódzić. A wszysko to sie dzioło we nocy, bezto małokiery mogł padać, jak te utopki wyglondajom. Chyba, że łone same musie chciały pokozać. Godało sie, że yno niywinny mogł ich widzieć, a to bezto, że mu niy umiały zaszkodzić. W naszyj łokolicy to sie jedyn taki utopek pokazowoł na Gagańcu, mioł zielone pyszczysko a hut ze kolorowymi szlajfkami, po Głybokim Dole pływała wielgo końsko łep i to tyż mioł być utopek.
We Jejkowicach
We Jejkowicach, skond moja starka była rodym, to dziecka widywały małego chopka we czerwionej czopeczce, co wiyszoł na krzokach nad rzykom roztomańte ciaćka: szlajfki, zygarki a pociorki. Na stawach pod Raciborzym, pokozywoł sie czorny chopek, co groł na skrzipkach, gdo go posłuchoł, był stracony, bo go wywiódł ze chałpy a boroka utopił! Teroz to te gizdy kajś się potracili.
Nasz somsiod godoł, że to bezto, że po drugi wojnie suli na pola azotoks prociw stonce, ale jo bych bardzi wierziła tymu, co godała nasza starka, że utopki a inne giździarstwo bydzie tak długo ludzi nagabowało, podwiel dzwon kościelny niy bydzie drugigo dzwona słyszoł, a teroz prziszły prawie te czasy, że w kożdej miejscowości je wiyncy, jak jedyn kościół.
Grymlino. (Nowiny Wydanie: 2009/24 (2708))
Słowniczek:
Utropa – klopot, problem,
Łożyrok – pijak
Starka – babcia, starsza kobieta,
Szlajfka – wstążeczka,
rzyka – rzeka,
ciaćka – cudeńka
