We Rybniku na torgu bijom
Zeszli sie kiejś u jednego gospodorza chopy na wiesiady. Chopy, jak to chopy zaczyni fulać ło roztomańtych rzeczach.
-Dejcie se pozór chopy – padoł jedyn – a niy chodźcie we strzoda na torg do Rybnika, bo tam ludzi za wszysko bijom!
-Ale cóż tyż to padosz, Wicynt? – dziwowoł sie drugi.
-Jo wiym co godom! Jo żech tam był zeszło strzoda a orżli mi szandary za to, żech wiyncy usrać niy mógł! Tak żech sie zawzion, że wiyncy tam niy póda! –padoł Wicynt a dźwignoł koszula. – Teroz widzicie, jak mie sprali na modro!
-To sie wierzić niy chce! – padoł na to Jonek łod fojta, co do szkoły do Rybnika chodził.
-Ty srala, jak chcesz, to wiyrz, a jak niy to niy! – rozgorszył sie Wicynt.
-A dyć niy suchejcie go a padejcie, jako to było! – łodezwali sie wszyjscy łoroz.
-Poszoł żech rano na torg do Rybnika, bo mi baba suszyła gowa ło grabie…
-Niy mógł żeś se to lepi som zrobić, to byś dzisio niy był modry?! – przerwoł kmotrowi Francik.
-Niy skocz mi do godki, bo niy byda godoł – wkurził sie Wicynt. No, to było tak: Grabi na torgu niy było, chocio żech łobeszoł cołki rynek. Chcioł żech sie już brać ku chałpie, kiej mi sie zachciało srać, a tu żodnego krzoczka, ani chocioż żyta, yno ludziska a chałpy elegancki na łokoło. Co tu poczońć, mie tam już mało po nogach niy leciało! Jak człowieka w zadku ściśnie, to hnet na jaki pomyślunek przidzie! Przipomniało mi sie, że mom we kapsie tytka łod śniodanio. Skoczyłech do nojbliższej siyni a za chwila żech wylozł ze pełnom torbkom. To już diosi chyba chcieli, żeby to była siyń łod tego masorza, co żech mu dycki za modu śpiywoł:
We Rybniku na rynku
We Rybniku na rynku
wele szlapiczkorza,
Jechoł chop na świni,
wołoł dejcie noża….
Znocie to, pra? Nejści mioł złość na mie za te śpiywani, bo tera ledwie żech wylozł, chycił mie za rynka, a zaczon na cołki torg wrzeszczeć, żech je złodziyj, bo mu sie straciło funt mielonego na karminadle. Przilecieli dwa szandary, łapsli moja tytka, choć jo jim niy chcioł dać, bo tam przeca były moji gówna, ale łoni mi jom w końcu wydrzili a oberszandara wciepł to na woga, coż kiej tego sranio było yno pół funta! Wziyni mie na bok a rzić sprali na modro, bo żech niy umioł pedzieć, kaj mom te drugi pół funta.
Posiedzioł żech we hereście do rana, ale w końcu mie puścili. Tela żech zyskoł, żech prziszoł ło torbka, bo jom tym masorz zebroł, a tego, co mi wloli, już żodyn sy mie niy syjmnie!
Grymlino.
S ł o w n i c z e k:
Szandara– żandarm,
Tytka – torebka np. papierowa,
Karminadle – kotlety mielone,
Prziść o coś – stracić, zgubić.
29
