Tak to u nos na Ślonsku godali – Ciong łycko, coby stykło dycko.

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Wesele śląskie – foto ślubne Bołdys –  Hrubesz :1952r

Godali – Ciong łycko, coby stykło dycko.

Tak to u nos na Ślonsku godali, jak sie kieryś robił rozszafny. Biydoki tyż mogli miara stracić, jak trza było wystrojić wesele dziołsze, co sie wydowała za wielkigo pamponia abo za jakigo panoczka ze miasta! Nasza ciotka Waleska dycki godała, że „choćby wroblom głowom rok maścić, ale wesele musi być, jak trza”. Napytała na wesele swoji Fridki bez sto ludzi, krom familije. Nic ji to niy pomogło, że tako hubno była. Szwigermuter łod jeji cery ji potym dycki przedciepowała, że weselisko było wielki, yno że ludzie przi proznych stołach siedzieli:

-Godaliście Waleska, że jodła, picio, bydzie do zabicio, a nojgorzi było tyn głod przetrzimać! Jak starosty przilecieli ze kaczmy do dom, to mi chcieli zeżrać wszystki kartofle, co żech we łoszkrabinach świniom uwarziła!

-Musieliście Walidzyno, do tego lichego wina, co wasz stary na stół postawił, naloć świński krwie, bo inaczy by sie tak chopy niy zachowali.. – odgryzała sie zawdy Waleska.

Ło jejich zwadzie wiedziała cołko wieś. Bezto sie ludzie łogromnie dziwowali, jak roz łobie prziszły do kościoła pod rynka a strasznie se prziświodczały. To było yny tyn jedyn, jedyny roz, jak sie im narodził długo wyczekiwany wnuczek. W taki zgodzie wytrzimały do krzcin, bo szło przeca ło to, coby malik niy był fest wrzaskliwy.  Mogło sie tak stać, jakby sie gdo w doma wadził, ale chnet na drugi dziyń zaś rozpuściły swoja lajera!

Na naszyj ulicy miyszkoł jedyn stary karlus,

co mu było już bez szejdziesiont. Jak mu richtik było na miano, tego niy wiym, ale wszyjscy mu Jura godali! Tyn chopeczek był tak łogromnie szporobliwy. Nawet jego włosno siostra godała, że Pon Bog wiedzioł, czamu mu baby niy doł.  Boby przi nim ze głodu umrzić musiała! Łon sie yno mlykym a kartoflami żywił. Chleba niy kupowoł, bo dycki godoł, że go niy stać! Ludziom go było żol, bezto wtedy-owdy mu tam i kiery co do jodła prziniosł. Jak umrził to jego staro chałpa dostali dalsi przociele Kuliki. Staro Kuliczka godała moji starce, że Jura mioł nad stołym powieszono garnitura, kaj jego mamulka wyszyła taki słowa: „Ciong łycko, coby stykło dycko” a łon sie tego trzimoł!

Jo se myśla, że te przisłowie dobrze godo, ale we wszyskim trza mieć umiarkowani, a wy co myślicie?

Grymlino.

Słowniczek:

hubny – dumny,
szwigermuter – teściowa,
szporobliwy – oszczędny,
garnitura – haftowana makatka.