Moi drodzy, już adwent czas więc na opowieść o “adwyncie”
chciałabym zwrócić waszą uwagę na pewne wydarzenia, które miały miejsce w Adwencie. Jest to czas szczególny, pełen skruchy, pokory i rozmodlenia, ale także licznych przesądów. Powszechnie uważa się, że Adwentowe sny się spełniają, żeby przekonać się, czy tak jest w istocie przeczytajcie proszę, moją opowieść.
Śniki we Adwyncie sie spełniajom.
Moja starka miała na to ze sto przikładow:
Jednymu biydnymu chopu sie śniło, że sie łożynił po drugi a wzion se wdowa ze drugij wsi.
Som uznoł, że to je yno śnik, bo łon już przeca był żonaty, a babie a swoim dzieckom przoł , ale wszystek spełniło sie do roku. Na podzim jego babeczka się rozchorowała i łod tego czasu wiela już niy pożyła. We chorobie doglondała jom przocielka, co sprzedała gospodarka we swoich stronach, a kupiła chałpa z polym praje we drugi wsi. Po przepisanej żałobie chop sie śniom łożynił i dobrze zrobił, bo ta drugo matka łogromnie do dziecek dobro była.
Jedna starczyno somsiadka miała wele chałpy konsek pola, a sadziła na nim yno jarzina. Bez lato ji trocha na torgu uprzedała i potym miała pora groszy na zima. Roz, we Adwyncie śniło sie babie, że niyskoro na podzim na tym polu kopała i ze ziymie wykulła sie tako bryła, co w ni cosikej było, ale co – tego niy wiedziała, bo sie łobudziła! Somsiadce cosikej niy dało pokoj i jednako na te pole poszła. Roz kopła kopaczkom i wykulła sie jji tako bryłka jak we tym śniku! Były w ni strzybne piniondze.
Inkszymu chopu śniło sie roz we Adwyncie, że z lasa wyskoczyły na niego dwa wilki. Łon na strom wylozł, ale jedyn wilk go za noga chycił. Bez drugo wojna tyn chop dostoł sie do ruskij niywole, jak prziszoł nazod to jedna stopa mioł przegryziono, jak we tym adwyntowym śniku!
Grymlino.
