Jak żech robota znodła.
Je prowda, że wiela piniyndzy ze Unije idzie na szkolyni naszych bezrobotnych a to wszystek bezto, coby se gibci nowo robota znodli, ale nos, starszych, choć wyszkolonych nikaj niy chcom. Samach sie przekonała , jak z tym je! Chodziłach cołki rok na angielski a komputer, ale wiela mi to niy pomogło, bo młode po angielsku lepij godajom a na komputerze som gibciejsi jako jo! No toch se padała, że zmienia fach! Poda do kwiaciarnie za bukieciarka, bo miejsce było, yno miałach sie wyszkolić! Trocha żech tyż już downi ze kwiotkami robiła, ale ze tym kursym sie tak macali, że teroz to se moga w doma kwiotki we wazonie poukłodać, abo wyrychtować kamratce urodzinowy pukiet ze zegrodkowych kwiotkow.
Traciłach już pomału nadzieja -Jak żech robota znodła
trefiło mi sie poł roku roboty we biurze we wielki instytucyji. Alech sie uradowała! Prziszły my z kamratkom na prziuczyni. Robota była tako prosto, że niy trza było ku tymu żodnej szkoły, bezto nos żodyn niczego niy uczył, miały my yno robić, aż sie kurzi! Łobie my sie starały jak nojlepi, chocioż miejsce było yny jedne. Jednako ni mogłach tam strowić tego, że społpracownicy dziwali sie na nos, jakby my spadły ze jaki inszej planety a niy dowierzali, że ledacoś umiymy! Do komputera, to mie ani na kwila niy dopuścili. Po pół roku piyknie nom łobom podziynkowali, a roboty niy miały my dalij!
Nikiedy se myśla, że ni ma tego złego, coby na dobre niy wyszło: trochach sie za tyn czos nauczyła! Po angielsku jakoś sie dogodom, yny Japończyka żech niy rozumiała! Kwiotkom przaja dali, ale troszka wiyncy ło nich wiym, a bez te poł roku poznałach tela ludzkich charakterow, żebych sie mogła teroz we psychologa bawić. Isto to wszystek jeszcze kiejś łopisza we swojich godkach!
Ale nojwiyncy ciesza sie z tego, że moga do Wos, roztomili, kożdy tydziyń ledacoś napisać. Wiym ło nikerych z Was , że choć mało ze chałpy wychodzicie, to se dycki kożecie kupić „Nowiny” a radzi moje godki czytocie! Jak byście mi tak mogli jeszcze napisać, ło czym byście radzi poczytali, jo bych se to wielce cyniła! Jo tyż musza sie Wom czymś pokwolić: noreszcie robia to, co mom rada!
Grymlino.
Zapraszam was do czytania innych opowieści po naszymu.
