Wieczor Trzech Kroli
Łońskigo roku we „Trzech Kroli” potkałach starka Somerliczka. Zaroz zaczła mi sie uskargować, że ani ni mo do kogo gymby łotworzić! Starka dycki tak piyknie bojała, bezto żech jom pytała na swaczyna, a ujek Gerat som prziszeł ku nom, bo mu sie za ludziami ckniło. Jak uwidzioł starka, to chcioł łod dźwiyrzy uciekać, bo ci dwa se niy przajom, ale jednako łostoł do wieczora. Postawiłach na stoł kawa a kołocz ze syrym, ale łoba dali siedzieli jako te sopuchy, dziepro mój ślubny zaczon godka:
-Powiydźcie mi, roztomili, kaj była nojwiynkszo rewolucyjo na świecie?
Zaczyni zgadować jedyn bez drugigo, ale żodyn niy trefił.
-No przeca u nos we Polsce – łodezwałach sie we końcu. – Isto pamiyntocie, że nom Trzech Kroli łoroz zniyśli! Wszyscy sie łośmioli a Somerliczka zaczła bojać.
Podle ni tych kroli było aże sztyrech!
Tyn szczworty to mioł być kajś ze wschodu, kaj sie starka narodziła, ale szoł tak pomału, że do betlejymki niy zdonżył, bo ludziom po drodze pomogoł…
-I tu sie starko mylicie! – przerwoł ji ujek. – Tyn chop to był gorol ze naszych gorow, co wiela zbójowoł, a potym za grzychy żałowoł a szoł na pońć do Ziymi Świyntej, tam go rozpoznoł jedyn Rzimian, co mu kiejś dukaty społu ze miyszkiym ukrodł, bezto go tam na krziż powiesili jako tego dobrego łotra!
Jo mało niy forskła śmiychym, ale puściłach ta łostro godka na insze glajzy:
-Co padocie, a te dary łod kroli, co to było, bo mondrzi a uczyni tego świata godajom roztomańcie…
-Ło złocie godać niy bydymy, kożdymu sie przido! – ozwoł sie ujek – ale ta mirra to był taki lyk na rany, piernikiym gorski…
Zaś podle starki, to był lyk na kaszel a wonioł skurzicom, no bo przeca we tyj betlejymce było zima, bezto Dzieciontko charlało wiela wlazło!
-Przi ludziach sie sfami niy byda wadził, bezto nic niy byda godoł… – padoł ujek a skrzanie mu lotały!
Haja wisiała we lufcie, ale zaklupała do nos somsiadka Galiszka ze korbflaszom pod parzom Jo zaroz prziniosła szkloneczki a hnet godka sie zmiyniła. We wieczor ujek padoł, że pódzie starka łodkludzić do dom, chocioż miała cołkiym blisko.
Za pora dni potkałach Somerliczka na torgu, a padała mi tak:-Tyn Gerat to je fajny chop yny troszka fulała, ale my sie jakoś w końcu dogodali.
Sami widzicie, niy darmo godajom, że we wieczor Trzech Kroli sie cuda dziejom! Grymlino.
Po raz pierwszy opublikowano w Nowiny: 2010/01 (2737)
Słowniczek:
Haja – awantura,
Swaczyna – podwieczorek.
Zapraszam do czytania moich innych opowieści: Karnawałowo muzyka
