Ło straszkach na działkowych łogrodkach

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Fotografie pochodzą z zbiorów http://nac.gov.pl

Ło straszkach na działkowych łogrodkach

Moja starka Elza a starzik Johan ze wsi byli, ale we Żorach miyszkali, bezto łogromnie im się ckniło za robotom na roli. We dwadziestych latach najyni se konsek ziymie na działkach wele Gimnazyjum. Starzik potrzebowoł pora lot, coby tam zrobić porzondek, bo tam yno same bażoły były. Wszystkie somsiady sie dziwowali, że sie mu powiodło wyrychtować taki piykny łogrod we miejscu kaj ani trowa niyrada rosła. A troszka tam w nim posadził: na gorce trzi stromiki ze łowocym, wele przikopy pora krzy wieprzkow a świyntojonkow a za nimi rosnoł rabarber jak baty!

Na pojstrzodku starka miała rabatka na kwiotki a na cołki resztowce sadzili gymizy a troszka wczasnych kartofli. Woda do podlywanio dycki brało się ze przikopy, ale we piyndziesiontych latach było z tym coroz gorzi, nejści wyschła. Bezto zarzond łogrodków działkowych przikludził woda ze miasta a postawił trzi basyny ze betonowych ringow a przi nich kokotki. Ponoć skuli tego na działkach zalong sie utopek. Starym się małokedy pokozywoł, ale dziecka rod wobił ku wodzie, chocioż żodnego niy utopił, bo we tych basynach dycki było yno troszka wody na dnie. Roz jedyn, jeszcze za bajtla, samach do takigo wleciała, jak żech se chciała rynce umyć!

Jednego roku ludzie zaczli godać, że na działkach straszy czorno świnia,

a pokazuje się dycki bez połednie, ale moja starka tymu niy wierziła. Padała , że to się isto świnia wywarła jakimu działkowiczowi, co jom chowie we laubie, chocioż się niy śmi!  Jedyn roz musiała iść na zegrodka przed połedniym, bo ji brakło gymizy do zupy. Natargała, co potrzebowała a brała się gibko nazod.

Strasznie sieji piliło, bezto była troszka zło, że jom wele bramy zastawiły  starki Hazelnuska a Dulymbino, co tam miała nojpiykniyjszo zegrodka ze cołkich działek, bo Dulymby tam na ni sztyjc siedzieli a robili. Baby się troszka zagodały a łoroz patrzom a tu pojstrzodkiym alejki sypie wielgo czorno świnia. Wparziła do Dulymbowego łogrodka a straciła się miyndzy rzondkami kapusty! Baby się łogromnie wylynkały, bo niy poradzily spokopić, jak się tako wielgo świnia mogła rozpłynońć we lufcie. Jak tak medytowały, to zadzwonili na kościele na połednie, teroz to łone zaroz się kapły, co to mogło być! Porzykały „Anioł Pański” za duszyczki czyśćcowe a rozeszły się do chałpow.

Grymlino. Nowiny Wydanie: 2011/29 (2817)

Drobi czytelniku jeśli podoba Ci się ta opowieść zapraszam do przeczytania innych. 

Słowniczek:

krze wieprzkow – krzaki agrestu,
świyntojonki – porzeczki,
gymizy – warzywa,
betonowy ring – krąg betonowy,
świnia się wywarła – uciekła,
lauba – altanka.