„KOT WE CICHOBIEGACH” /fragment/

• Facebook
• Pinterest
• Twitter
• Gmail
• Drukuj

Kot we cichobiegach.

U starki Konskuli we Zobrzu – Zaborzu miyszkoł kot, co mu było na miano Morus. Kocisko było frechowne: wszystek, co nojlepsze zeżarło, ale myszy starce chytać niy chciało, za to yny sztyjc wylygiwać sie na zofie, to mu nojlepi pasowało. Jedyn roz miarka sie przebrała i starka wygnała go ze chałpy. Kocur sie łobraził, łogon zadarł a poszoł we świat.

Szoł, szoł…aż trefił do bojki „O kocie w butach”

Tyn kot, co tam dycki robił, polecioł fligrym na wywczasy aż na Karaiby i gdoś musioł go zastompić, padło na Morusa, bo szyroko-daleko inszego kota niy było! Spoczontku to sie trocha łoganioł, ale jak mu łobiecali miech piniyndzy, to łustompił. Chodzić po dwóch nogach chnet sie nauczył, bo ślonski koty som grajfne, ale te wielki boty, a czopka ze piyrzym, to mu sie myni widziały.

Piyrze go sztyjc szmyrało po nosie i musioł porzad kichać, a ta szpada, co po prowdzie była zrobiono ze jegliczki łod jakiś starki, zahoczała mu sie cołki czos ło te wielgi boty i pora razy skuli tego łoroł pyszczydłym we marasie. Kocura we bojce jako tako łodsztryglowali a kozali mu iść na królewski dwór, ale kot, jak to kot niy uszoł daleko, bo ze młyna mu zawoniało krupami ze szpryrkom.. Seblykł se te piykne łachy a skowoł we krzokach nad stawym, bo we młynie chcioł robić za zwykłego kocura.

Miyszkoł tam stary młynorz ze trzyma synami,

ale dwa starsze braty niy przoli nojmodszymu a godali na niego gupielok, za to, że tyn Jonek mioł dobre serce a przoł zwierzinie. Kot sie rod śnim zakolegowoł, bo tyn synek mioł cichobiegi, co były daleko lepsze niż te farońskie boty, co ich łoblykli kotu we tyj bojce! Po długich kocich namowach Jonek a kot sie ciupli: kot mioł teroz taki strzewiki, co mógł w nich tańcować a roztomańte konsztiki wyczyniać, a za to  Jonek we botach a we hucie ze piyrzym wyglondoł jak jaki prawy princ! Zaroz łoba ciepli robota we młynie a poszli we świat – szczyńścio szukać! Wandrowali, wandrowali, aż trefili do królewskigo miasta.

(a co było dali, to se możecie wymyśleć, abo poczytać we Tygodniku Regionalnym „Nowiny”  z roku 2009.)

Jeśli ten tekst jest gryfny możecie poczytać insze w dziale po naszymu .

Grymlino.

Słowniczek:

miano – imię,
frechowny – bezczelny,
zofa – sofa,
piyrze – tu w znaczeniu pióro,
jegliczka – drut do dziergania,
krupy – kasza,
szpyrka – słonina lub smalec,
cichobiegi – tenisówki,
princ – książę.