Wiosenne smuteczki
O, kwiaty – inwalidy,
Zerwane rączką
Mej wnusi.
Tyle w was miłości
Tulipany niesprawne
Na łodyżka zbyt krótkich,
By dotrwać jutra!
Tyle w was radości
Bezpłatkie prawie żonkile
Stojące w wazie
Na brzegu stołu!
Tyle w was siły…
I tylko…
Życia zbyt mało…
——-
kwiecień 2012 r.
Komentarz autorki:
Kochani, Czasem nawet najszczersza miłość bywa zaprawiona kropelką goryczy…
Jeśli podoba Wam się ten wiersz zapraszam do czytania innych w dziale poezja, oraz tutaj
